درياي بي ساحل

خدایا شکرت .

delkadeoshagh — Mon, 26 Oct 2009 21:50:16 GMT

فردای دیروزت را رها کن

دیروز فردایم را رها خواهم کرد

تا با هم امروز را زندگی کنیم

خنجر برام بیارین من از تبار دردم

عمری بی طلوعم مثل غروبی سردم

آیینه دار غربت با آدمها غریبه

هوای چشمون من در حسرت یه سیب

تاریک سر نوشتم فانوس من شکسته

عمری بغضی سنگین راه گلوم و بسته

از شب به شب رسیدم از کوچه ها به بن بست

ای آدمهای سر خوش جایی برای من هست

شب گرد قصه عشق تنها و بی پناهم

اشکم رو گونه هاتون من سردی یه آهم

زندگي زيباست

delkadeoshagh — Mon, 25 May 2009 10:57:18 GMT

تو را دوست دارم ! نگاهت را ، کلامت را و آغوش مهربانت را !

تو را دوست دارم به اندازه تمام رنگهاي زيباي دنيا نه کم است به

اندازه تمام زيباييهاي دنيا نه باز هم کم است تو را به : اندازه تمام

دنيا دوست دارم من تو را در تک تک ذرات وجودم لمس کردم ، در

هر نفسم عطرت را حس کردم و با هر ضربان قلبم عاشقانه تو را

زندگي کردم ديگر در پس کوچه هاي خاطراتت جستويم نکن ،

مرا نخواهي يافت که من در تو محو شدم و چه درآميختن زيبايي

دوستت دارم عشق من همسر عزیزم

عيدتون مبارك

delkadeoshagh — Tue, 10 Mar 2009 09:54:18 GMT

هر روزتان نوروز - نوروزتان پیروز

عید نوروز بر همه ایرانیان مبارک باد

یه سال دیگه هم گذشت

و ما به خدا نزدیک تر میشیم هر سالی که میگذره

امسال برای من سال متفاوتیه با سالهایی که گذشت

امسال یه فصل جدید از زندگی من شروع میشه

در کنار همسر عزیز و خوب و مهربونم

خدایا خودت کمکمون که در کنار هم خوشبخت بشیم

و همه ادما خوش بخت بشن تو زندگیشون

خدا جون خودت هوامونو داشته باش

عید نوروز بر همگان مبارک باد

دوستای گلم منم به گروه متاهلین پیوستم

delkadeoshagh — Sat, 27 Dec 2008 06:55:18 GMT

سلام

یه خبر جدید

من ازدواج کردم

وای نمیدونید خدا چه آقایی خوب و مهربونی قسمتم کرده

خدایا هزار مرتبه شکرت برای همسر خوبی که بهم دادی

مهمتر از همه اینکه من عروس حضرت زهرا شدم

دوستت دارم آقایی جونمم

خدا جون به من و اقایی جونم کمک کن

تا همسرای خوبی برای هم باشیم

و در کنار هم تا اخر عمر خوشبخت زندگی کنیم

عید بر شما مبارک

delkadeoshagh — Tue, 16 Dec 2008 06:45:18 GMT

عید سعید غدیر مبارک باد

خدايا منو درياب

delkadeoshagh — Mon, 17 Nov 2008 06:05:18 GMT

هر آدمی دو قلب دارد . قلبی که از بودن آن باخبر است و قلبی که از حضورش بی خبر . قلبی که از آن باخبر است، همان قلبی است که در سینه می تپد ، همان که گاهی می شکند ، گاهی می گیرد و گاهی می سوزد ، گاهی سنگ می شود و سخت و سیاه. و گاهی هم از دست می رود.

با این دل می شود دلبردگی و بیدلی را تجربه کرد. دل سوختگی و دل شکستگی هم در همین دل اتفاق می افتد. سنگدلی و سیاه دلی هم ماجرای این دل است.با این دل است که عاشق می شویم ، با این دل است که دعا می کنیم ، و گاهی هم با همین دل است که نفرین می کنیم ، کینه می ورزیم و بد دل می شویم .

اما قلب دیگری هم هست. قلبی که از بودنش بی خبریم . این قلب اما در سینه جای نمی شود . و به جای آنکه بتپد ، می وزد، می بارد ومی گردد و می تابد. این قلب نه می شکند و نه می سوزد و نه می گیرد، سیاه و سنگ نمی شود ، از دست هم نمی رود. زلال است و جاری، مثل رود و مثل نسیم . و آن قدر سبک که هیچ وقت،هیچ جا نمی ماند . بالا می رود و بالا می رود و بین زمین و ملکوت می رقصد.آدم همیشه از این قلبش عقب می ماند .

این همان قلب است که وقتی تو نفرین می کنی ،او دعا می کند ، وقتی تو بد می گویی و بیزاری ،او عشق می ورزد ، وقتی تو می رنجی ، او می بخشد...

این قلب کار خودش را می کند ، نه به احساست کاری دارد نه به آنچه می گویی و نه به آنچه می خواهی و آدم ها به خاطر همین دوست داشتنی اند. به خاطر قلب دیگرشان ،به خاطر قلبی که از بودنش بی خبرند مدتي بود در تنهايي ، تنهايي خود تنها بودم ودوست داشتنهای خود را به مرداب دل پاس مي داشتم تا عشق نيلوفري من شكوفا شود تا سراسر وجودم را عطرآگين كند اما چه مي بايد كرد كه سپهر دلم نيلي بود و نوري از مه و خور بر اين مرداب تابيده نشد تا همچنان منتظر بر رستن وجود خود از اين كشاكش ناميمون باشم.

هيچگاه نگذار در کوهپايه هاي عشق کسي دستت را بگيرد

که احساس ميکني در ارتفاعات آنرا رها خواهد کرد.

رسيدن آنجا آغاز مي‌‌شود كه مقصد باور شده باشد! اما به راستي مقصد كجاست؟

بعد از اين همه سير و سفر به كدامين نقطه راه به پايان بايد برد؟

مي‌‌گويم وقتي بارش را آغاز كنيم، عاقبت خواهيم رسيد همچون قطرات پاك باران كه

پس از بارش، جاري و سپس به درياها خواهند رسيد!

آن كس كه استوار و مصلوب اصالت عشق گرديد، هميشه مي‌‌بارد و تازه مي‌‌گرداند

و او همچون هنرمندي است كه مقصد را در دورها نمي‌‌بيند،

بلكه آن را در همسايگي خويش جستجو مي‌‌كند. آيا فتحي به عظمت فتح دل‌ها مي‌‌شناسيد؟

به راستي مقصد كجاست ؟ جز قلب‌ها ؟ آيا مقصدي شيرين‌تر از رسيدن به خانه ‌دل‌ها سراغ داريد ؟

به كجا مي‌‌رويم؟ چرا راه را گم كرده‌ايم ؟

تا كي بايد به دنبال چيزكي باشيم كه نزد خود ماست ؟! مي‌‌پرسي آن چيست؟

آن چيزي است كه ما از آنيم! پس چرا آنچه در خود ماست در آنجاها تمنا مي‌‌كنيم؟

اي دوست، گوش؛ تشنه آواي دلي است كه واژه عشق بر لب دارد و

پيكر محتاج دستي است كه چشم جان در آن نهفته باشد!

آري چشم جان، وقتي با چشم جان مي‌‌نگريم، مقصد از ما دور نيست،

وسعت مقصد را چگونه توصيف كنم و در سخنم بگنجانم؟

مقصد، ناله فقري است در همسايگي ما كه در عطش تب مي‌‌سوزد و

طبيبش من وتو هستيم

مقصد دستان گره‌خورده‌اي است كه برهنگي فقرش را پوشانده اس!

مقصد، زخمي است كه روزگار بر پيشاني دوستي برجاي گذاشته و مرهم ماييم!

مقصد ، التهاب رنجي است مدفون شده در اشكي كه بر رخسار يتيمي مي‌‌رقصد!

مقصد، ديدن يك جفت كفش‌هاي پاره‌اي است كه در قدم‌هاي كودكي قسمت شده

مقصد، همان واژه‌اي بود كه مي‌‌توانست دلي را نشكند اما شكست!

مقصد، ديدن محبتي بود كه از دوست رسيد اما خواب بوديم!

مقصد شنيدن آهي بود به هنگام وداع !

مقصد، التماسي بود خلاصه شده در يك نگاه!

كجا به دنبال مقصد مي‌‌گرديم؟ گمشده كدامين جاده‌ايم؟

حال آن‌كه وقتي بتوانيم دلي را نشكنيم، به مقصد رسيده‌ايم؟!

اگر به مقصد برسيد، خوشبختي را در آغوش كشيده‌ايد .

زماني که متولد شدم صداي در گوشم طنين کرد وگفت : تا اخرين لحظات عمر با تو خواهم بود گفتم : کيستي؟ گفت: غـــــــــــم فکر کردم غم مثل عروسکيست که مي توانم با او بازي کنم ولي حال ندانستم خود بازيچه اي هستم در دست او.

خدا دلم گرفته

delkadeoshagh — Tue, 07 Oct 2008 08:14:18 GMT

دیروز رفتم از فرشته ها برای خودم دعا گرفتم.

گفتند:باید هر روز سه نوبت به دنیا بیایم.پیش ازطلوع آفتاب،ظهر و پیش ازغروب.

فرشته ها گفتند:باید هر روز هفده بار بندگی كنم و هر بندگی را در بینهایت ، ضرب كنم و بینهایت رابریزم روی لحظه ها.

فرشته ها گفتند: باید هر شب دستمالم را از شبنم خیس خیس كنم. ازشبنمی كه اشك خدا روی آن چكیده است ... و دستمال را بگذارم روی پیشانی روحم تا تبم پایین بیاید.

فرشته ها گفتند:باید هر طور شده جانمازی ببافم از ساقه ی لاله . آن وقت با اقتدا به آسمان و آزادگی ، هزار ركعت نماز فریاد بخوانم. قربتا الی الله.

فرشته ها گفتند : باید مواظب باشم مواظب آن امانت بزگ روی این شانه های كوچك. مواظب آن قشنگترین یادگاری خدا در روی زمین مواظب عشق!

فرشته ها گفتندباید جواب سلام خدا و پرنده ها و آدمها را یك جور داد... ومثل درختان صلوات فرستاد ومثل پرنده ها،قنوت خواند و مثل كویر روزه گرفت.

فرشته ها گفتند:باید همه در به در بگردیم دنبال خدا و یك عالم دوست داشتن و كمی عقل.

فرشته ها گفتند:باید یك جایی، شاید جایی مثل سلامهای آخر نماز ، یا جایی مثل اولین سلام قطره و دریا خودم را گم كنم برای همیشه ... و آن وقت ، هر چه كه دارم بدهم باد ببرد و هرچه را كه خدا و فرشته ها و این دنیایی ها و آن دنیایی ها دارند ، ازشان قرض بگیرم

فرشته ها گفتند:باید یادم بماند كه به اندازه ی همه ی دریاهای خدا،باید گریه كرد و به اندازه ی همه ی درختهای خدا، باید سبز بود...

وقتی فرشته ها رفتند،من ماندم و لبخند خدا و یك عالم دعا كه قول داده بودم مستجابشان كنم!

عید سعید فطر مبارک

delkadeoshagh — Tue, 30 Sep 2008 08:58:18 GMT

عید سعید فطر بر تمامی مسلمانان جهان مبارک باد

رسید عید و ز ما ماه روزه کرد گذر
وداع باید کردش که کرد رای سفر
به ما مقدمه عید فرخجسته رسید
براند روزه فرخنده ساقه شکر
برفت زود ز نزدیک ما و نیست شگفت
که زود رود آن چیز کو گرامی تر

دوستای عزیزم طاعات وعباداتتون مقبول درگاه حق باشه

ا لتماس دعا

التماس دعا

delkadeoshagh — Sun, 31 Aug 2008 11:13:18 GMT

حلول ماه مبارک رمضان

بر تمامی دوستان و مسلمانان مبارک باد.

پروردگارا -

هم اکنون که به من توفیق داده ای که بتوانم دراین ماه پرفیض رمضان

جزو بندگان روزده دار و عبادت کننده تو باشم و

مهمان سفره بی کران پرازخیرو برکت ونعمت تو با شم تو را شکرگذارم

و ظهور اقا امام زمان (عج )

وتوفیق بندگی وارامش دل وعاقبت بخیری همه بندگانت ودرنهایت خودم

را از درگاه تو خواستارم

درباره ماه رمضان

    رمضان اسمى از اسماء الهى مى‏ باشد و نبايست‏به تنهائى ذكر كرد مثلا بگوئيم، رمضان آمد يا رفت، بلكه بايد گفت ماه رمضان آمد، يعنى ماه را بايد به اسم اضافه نمود، در اين رابطه به سخنان حضرت امام محمد باقر (عليه السلام) گوش فرا مى‏ دهيم.

    رمضان از اسماء الله است
    هشام بن سالم نقل روايت مى‏ نمايد و مى‏ گويد: ما هشت نفر از رجال در محضر حضرت ابى جعفر امام باقر (عليهما السلام) بوديم، پس سخن از رمضان به ميان آورديم.

    فقال عليه السلام: لا تقولوا هذا رمضان، و لا ذهب رمضان و لا جاء رمضان، فان رمضان اسم من اسماء الله عز و جل لا يجيى و لا يذهب و انما يجيى‏ء و يذهب الزائل و لكن قولوا شهر رمضان فالشهر المضاف الى الاسم و الاسم اسم الله و هو الشهر الذى انزل فيه القرآن، جعله الله تعالى مثلا و عيدا و كقوله تعالى فى عيسى بن مريم (عليهما السلام) و جعلناه مثلا لبنى اسرائيل.

    امام عليه السلام فرمود: نگوئيد اين است رمضان، و نگوئيد رمضان رفت و يا آمد، زيرا رمضان نامى از اسماء الله است كه نمى‏ رود و نمى‏ آيد كه شى‏ء زائل و نابود شدنى مى‏ رود و مى‏ آيد، بلكه بگوئيد ماه رمضان، پس ماه را اضافه كنيد در تلفظ به اسم، كه اسم اسم الله مى‏ باشد، و ماه رمضان ماهى است، كه قرآن در او نازل شده است، و خداوند آن را مثل و عيد قرار داده است همچنانكه پروردگار بزرگ عيسى بن مريم (سلام الله عليهما) را براى بنى اسرائيل مثل قرار داده است، و از حضرت على بن ابى طالب (عليه السلام) روايت‏شده كه حضرت فرمود: «لا تقولوا رمضان و لكن قولوا شهر رمضان فانكم لا تدرون ما رمضان‏» شما به راستى نمى‏ دانيد كه رمضان چيست (و چه فضائلى در او نهفته است)

روزه از نظر بهداشت جسم و سلامت‏بدن و ابعاد ديگر داراى فوايد فراوانى است، روزه در سلامت معده و پاكسازى آن از انواع غذاها كه موجب انواع بيمارى‏هاست اثرات فوق العاده‏اى دارد.

خدايا از گرسنگى بتو پناه مى‏ آوريم
    فوائد كم خورى از نظر بهداشت و تندرستى جسم و روح، درست است كه آدمى تاب گرسنگى زياد را ندارد، و اسلام هم نخواسته است كه انسان خود را در زحمت تحمل گرسنگى زياد قرار دهد، بلكه در بعضى روايات رسيده است: «اللهم اعوذبك من الجوع‏» خدايا از گرسنگى به تو پناه مى‏ برم، ولى در عين حال بايد متوجه بود، كه مقدارى از گرسنگى براى انسان لازم است! و فوائد بسيارى در بردارد، و بر عكس پورخورى و سير بيمارى زيادى به همراه مى‏ آورد.

    از نظر بهداشت و تندرستى، بايد غذا كمتر مصرف شود، و هنوز اشتهاء تمام نشده، دست از غذا خوردن بكشد، به تجربه ثابت‏شده است. افرادى كه كم مى‏ خورند، از كسانى كه هميشه سير مى‏ خورند سالم‏تر مى‏ باشند، و تن درست‏ترند.

خصال هفتگانه مخصوص روزه‏ داران

هيچ مؤمنى نيست كه ماه رمضان را فقط به حساب خدا روزه بگيرد، مگر آنكه خداى تبارك و تعالى فت‏خصلت را براى او واجب و لازم گرداند:

1- هر چه حرام در پيگرش باشد محو و ذوب گرداند،

2- به حمت‏خداى عزوجل نزديك مى‏ شود،

3- (با روزه خويش) خطاى پدرش حضرت آدم را مى‏ پوشاند

، 4- خداوند لحظات جان كندن را بر وى آسان گرداند

، 5- از گرسنگى و تشنگى روز قيامت در امان خواهد بود

، 6- خداى عزوجل از خوراكيهاى لذيذ بهشتى او را نصيب دهد

، 7- خداى و عزوجل برائت و بيزارى از آتش دوزخ را به او عطا فرمايد

دوستای خوبم تو این ماه مبارک مخصوصا هنگام افطار و

مخصوصا شبهای عزیز قدر ملتمسانه از همتون التماس دعا دارم

عباداتتون مقبول درگاه حق التماس دعا

خدا تنهام نزاريا

delkadeoshagh — Sat, 19 Jul 2008 05:44:18 GMT

مردي براي اصلاح سر وصورتش به آرايشگاه رفت.

در حال كار گفت و گوي جالبي بين آن ها در گرفت.

آن ها درباره ي موضوعات ومطالب مختلفي با هم صحبت كردند.

وقتي به موضوع خدا رسيدند،آرايشگر گفت:«من باور نميكنم كه خدا وجود داشته باشد»

مشتري پرسيد:«چرا باور نميكني؟»

_«كافي است به خيابان بروي تا ببيني چرا خدا وجود ندارد.به من بگو اگر خدا وجود داشت آيا اين همه مريض ميشدند؟بچه هاي بي سرپرست پيدا ميشد؟اگر خدا وجود داشت نبايد درد و رنجي وجود داشت.نميتوانم خداي مهرباني را تصور كنم كه اجازه ميدهد اين چيزها وجود داشته باشد»

مشتري لحظه اي فكر كرد،اما جوابي نداد ،چون نميخواست جر و بحث كند.

آرايشگر كارش را تمام كردومشتري از مغازه بيرون رفت.

به محض اين كه از آرايشگاه بيرون آمد،درخيابان مردي ديد با موهاي بلند و كثيف وبه هم تابيده و ريش اصلاح نكرده.ظاهرش كثيف و ژوليده بود.مشتري برگشت و دوباره وارد آرايشگاه شد وبه آرايشگر گفت:« ميداني چيست،به نظر من آرايشگر ها هم وجود ندارند.»

آرايشگر با تعجب گفت :«چرا چنين حرفي ميزني؟من اين جا هستم .من آرايشگرم.من همين الان موهاي تو را كوتاه كردم.»

مشتري با اعتراض گفت:«نه آرايشگرها وجود ندارند،چون اگر وجود داشتند،هيچ كس مثل مردي كه آن بيرون است،با موي بلند و كثيف و ريش اصلح نكرده پيدا نميشد.»

_«نه بابا،آرايشگرها وچود دارند!موضوع اين است كه مردم به ما مراجعه نميكنند.»

مشتري تاييد كرد:«دقيقا!نكته همين است.خدا هم وچود دارد !فقط مردم به او مراجعه نميكنندو دنبالش نميگردند.براي همين است كه اين همه درد و رنج در دنيا وجود دارد.»

حالا بگذار هر بادی که از این کوچه می خواهد بگذرد....من به همین ساعت تلخ روزها وشبهای دلتنگی ام قانع ام........حالا باید باور کنم سهم من همین تنهایی ست...........سهم من باور تلخ من است....سهم من همین گریه هاست......سهم من تلخی روزهایی ست که خواهندآمد .....سهم من همین باد رو به ویرانی ست ........دیگر چه فرقی میکند....من هیچگاه چنین دلتنگ نبوده ام.....هیچ گاه چنین به زمین سرد نخورده بودم.....حالا آنقدرزخمی ام که دلم میخواهد به بیایان بزنم.........دلم میخواهد بشکنم.....فرو بریزم...دلم میخواهد هیچ کس در حوالی نگاه پریشانم نباشد ......بگذار همسایه ها هم بگویند کسی اینجا زندگی میکند که هیچ گاه نخندیده ......وهیچ گاه نبوده است