تبليغاتX
.::<-دریای بی ساحل->::. درياي بي ساحل
عاطفي- عاشقانه - شاعرانه ...



خدایا شکرت .
 

 

 

فردای دیروزت را رها کن

 دیروز فردایم را رها خواهم کرد

         تا با هم امروز را زندگی کنیم

 

خنجر برام بیارین من از تبار دردم

                           عمری بی طلوعم مثل غروبی سردم

آیینه دار غربت با آدمها غریبه

                      هوای چشمون من در حسرت یه سیب

تاریک سر نوشتم فانوس من شکسته

                         عمری بغضی سنگین راه گلوم و بسته

از شب به شب رسیدم از کوچه ها به بن بست

                        ای آدمهای سر خوش جایی برای من هست

شب گرد قصه عشق تنها و بی پناهم

                             اشکم رو گونه هاتون من سردی یه آهم

 

             

 


موضوع :
| +| نوشته شده در سه شنبه پنجم آبان 1388 و ساعت 1:20 توسط سارا |


زندگي زيباست
 

       

 تو را دوست دارم ! نگاهت را ، کلامت را و آغوش مهربانت را !

 تو را دوست دارم به اندازه تمام  رنگهاي زيباي دنيا نه کم است به

 اندازه تمام زيباييهاي دنيا نه باز هم کم است تو را به : اندازه تمام

 دنيا  دوست دارم من تو را در تک تک ذرات وجودم لمس کردم ، در

 هر نفسم عطرت را حس کردم و با  هر ضربان قلبم عاشقانه تو را

زندگي کردم ديگر در پس کوچه هاي خاطراتت جستويم نکن ،

 مرا نخواهي يافت که من در تو محو شدم و چه درآميختن زيبايي

دوستت دارم عشق من همسر عزیزم


موضوع :
| +| نوشته شده در دوشنبه چهارم خرداد 1388 و ساعت 14:28 توسط سارا |


عيدتون مبارك
                    

              هر روزتان نوروز - نوروزتان پیروز

                    

                          عید نوروز بر همه ایرانیان مبارک باد

                              

یه سال دیگه هم گذشت 

 و ما به خدا نزدیک تر میشیم هر سالی که میگذره

امسال برای من سال متفاوتیه با سالهایی که گذشت

امسال  یه فصل جدید از زندگی من شروع میشه 

در کنار همسر عزیز و خوب و مهربونم

خدایا خودت کمکمون که در کنار هم خوشبخت بشیم

و همه ادما خوش بخت بشن تو زندگیشون

خدا جون خودت هوامونو داشته باش

عید نوروز بر همگان مبارک باد


موضوع :
| +| نوشته شده در سه شنبه بیستم اسفند 1387 و ساعت 13:25 توسط سارا |


دوستای گلم منم به گروه متاهلین پیوستم
سلام

یه خبر جدید

                           

                               

                        من ازدواج کردم  

     

        وای نمیدونید خدا چه  آقایی خوب و مهربونی قسمتم کرده

          خدایا هزار مرتبه شکرت برای همسر خوبی که بهم دادی

                  مهمتر از همه اینکه من عروس حضرت زهرا شدم

                                   

           دوستت دارم  آقایی  جونمم

                    

                       

خدا جون  به من و اقایی جونم کمک کن

 تا  همسرای خوبی برای هم باشیم

و در کنار هم  تا اخر عمر خوشبخت زندگی کنیم

                                  


موضوع :
| +| نوشته شده در شنبه هفتم دی 1387 و ساعت 10:26 توسط سارا |


عید بر شما مبارک
    

                             

    

                           

                 عید سعید غدیر مبارک باد   

                                        

     

 

                               

 


موضوع :
| +| نوشته شده در سه شنبه بیست و ششم آذر 1387 و ساعت 10:16 توسط سارا |


خدايا منو درياب

      

هر آدمی دو قلب دارد . قلبی که از بودن آن باخبر است و قلبی که از حضورش بی خبر . قلبی که از آن باخبر است، همان قلبی است که در سینه می تپد ، همان که گاهی می شکند ، گاهی می گیرد و گاهی می سوزد ، گاهی سنگ می شود و سخت و سیاه. و گاهی هم از دست می رود.

با این دل می شود دلبردگی و بیدلی را تجربه کرد. دل سوختگی و دل شکستگی هم در همین دل اتفاق می افتد. سنگدلی و سیاه دلی هم ماجرای این دل است.با این دل است که عاشق می شویم ، با این دل است که دعا می کنیم ، و گاهی هم با همین دل است که نفرین می کنیم ،  کینه می ورزیم و بد دل می شویم .

 اما قلب دیگری هم هست. قلبی که از بودنش بی خبریم . این قلب اما در سینه جای نمی شود . و به جای آنکه بتپد ، می وزد، می بارد ومی گردد و می تابد. این قلب نه می شکند و نه می سوزد و نه می گیرد، سیاه و سنگ نمی شود ، از دست هم نمی رود. زلال است و جاری، مثل رود و مثل نسیم .  و آن قدر سبک که هیچ وقت،هیچ جا نمی ماند . بالا می رود و بالا می رود و بین زمین و ملکوت می رقصد.آدم همیشه از این قلبش عقب می ماند .

این همان قلب است که وقتی تو نفرین می کنی ،او دعا می کند ، وقتی تو بد می گویی و بیزاری ،او عشق می ورزد ، وقتی تو می رنجی ، او می بخشد...

این قلب کار خودش را می کند ، نه به احساست کاری دارد نه به آنچه می گویی و نه به آنچه می خواهی و آدم ها به خاطر همین دوست داشتنی اند. به خاطر قلب دیگرشان ،به خاطر قلبی که از بودنش بی خبرند مدتي بود در تنهايي ، تنهايي خود تنها بودم ودوست داشتنهای خود را به مرداب دل پاس مي داشتم تا عشق نيلوفري من شكوفا شود تا سراسر وجودم را عطرآگين كند اما چه مي بايد كرد كه سپهر دلم نيلي بود و نوري از مه و خور بر اين مرداب تابيده نشد تا همچنان منتظر بر رستن وجود خود از اين كشاكش ناميمون باشم.

 

               

هيچگاه نگذار در کوهپايه هاي عشق کسي دستت را بگيرد

 که احساس ميکني در ارتفاعات آنرا رها خواهد کرد.

           

رسيدن آنجا آغاز مي‌‌شود كه مقصد باور شده باشد! اما به راستي مقصد كجاست؟

 بعد از اين همه سير و سفر به كدامين نقطه راه به پايان بايد برد؟

 مي‌‌گويم وقتي بارش را آغاز كنيم، عاقبت خواهيم رسيد همچون قطرات پاك باران كه

 پس از بارش، جاري و سپس به درياها خواهند رسيد!

 آن كس كه استوار و مصلوب اصالت عشق گرديد، هميشه مي‌‌بارد و تازه مي‌‌گرداند

 و او همچون هنرمندي است كه مقصد را در دورها نمي‌‌بيند،

 بلكه آن را در همسايگي خويش جستجو مي‌‌كند. آيا فتحي به عظمت فتح دل‌ها مي‌‌شناسيد؟                                             

 به راستي مقصد كجاست ؟ جز قلب‌ها ؟ آيا مقصدي شيرين‌تر از رسيدن به خانه ‌دل‌ها سراغ داريد ؟                 

 به كجا مي‌‌رويم؟ چرا راه را گم كرده‌ايم ؟

 تا كي بايد به دنبال چيزكي باشيم كه نزد خود ماست ؟!  مي‌‌پرسي آن چيست؟

 آن چيزي است كه ما از آنيم! پس چرا آنچه در خود ماست در آنجاها تمنا مي‌‌كنيم؟

اي دوست، گوش؛ تشنه آواي دلي است كه واژه عشق بر لب دارد و

 پيكر محتاج دستي است كه چشم جان در آن نهفته باشد!

آري چشم جان، وقتي با چشم جان مي‌‌نگريم، مقصد از ما دور نيست،

 وسعت مقصد را چگونه توصيف كنم و در سخنم بگنجانم؟

 مقصد، ناله فقري است در همسايگي ما كه در عطش تب مي‌‌سوزد و

 طبيبش من وتو هستيم

     مقصد دستان گره‌خورده‌اي است كه برهنگي فقرش را پوشانده اس!

 مقصد، زخمي است كه روزگار بر پيشاني دوستي برجاي گذاشته و مرهم ماييم!

مقصد ، التهاب رنجي است مدفون شده در اشكي كه بر رخسار يتيمي مي‌‌رقصد!

 مقصد، ديدن يك جفت كفش‌هاي پاره‌اي است كه در قدم‌هاي كودكي قسمت  شده                                                                       

 مقصد، همان واژه‌اي بود كه مي‌‌توانست دلي را نشكند اما شكست!

 مقصد، ديدن محبتي بود كه از دوست رسيد اما خواب بوديم!

 مقصد شنيدن آهي بود به هنگام  وداع   !           

    مقصد، التماسي بود خلاصه شده در يك نگاه!

 كجا به دنبال مقصد مي‌‌گرديم؟ گمشده كدامين جاده‌ايم؟

 حال آن‌كه وقتي بتوانيم دلي را نشكنيم، به مقصد رسيده‌ايم؟!

 اگر به مقصد برسيد، خوشبختي را در آغوش كشيده‌ايد .

 

 

زماني که متولد شدم صداي در گوشم طنين کرد وگفت : تا اخرين لحظات عمر با تو خواهم بود گفتم : کيستي؟ گفت: غـــــــــــم فکر کردم غم مثل عروسکيست که مي توانم با او بازي کنم ولي حال ندانستم خود بازيچه اي هستم در دست او.


موضوع :
| +| نوشته شده در دوشنبه بیست و هفتم آبان 1387 و ساعت 9:36 توسط سارا |


خدا دلم گرفته

 

       

 

دیروز رفتم از فرشته ها برای خودم دعا گرفتم.

گفتند:باید هر روز سه نوبت به دنیا بیایم.پیش ازطلوع آفتاب،ظهر و پیش ازغروب.

فرشته ها گفتند:باید هر روز هفده بار بندگی كنم و هر بندگی را در بینهایت ، ضرب كنم و بینهایت رابریزم روی لحظه ها.

فرشته ها گفتند: باید هر شب دستمالم را از شبنم خیس خیس كنم. ازشبنمی كه اشك خدا روی آن چكیده است ... و دستمال را بگذارم روی پیشانی روحم تا تبم پایین بیاید.

فرشته ها گفتند:باید هر طور شده جانمازی ببافم از ساقه ی لاله . آن وقت با اقتدا به آسمان و آزادگی ، هزار ركعت نماز فریاد بخوانم. قربتا الی الله.

فرشته ها گفتند : باید مواظب باشم مواظب آن امانت بزگ روی این شانه های كوچك. مواظب آن قشنگترین یادگاری خدا در روی زمین مواظب عشق!

فرشته ها گفتندباید جواب سلام خدا و پرنده ها و آدمها را یك جور داد... ومثل درختان صلوات فرستاد ومثل پرنده ها،قنوت خواند و مثل كویر روزه گرفت.

فرشته ها گفتند:باید همه در به در بگردیم دنبال خدا و یك عالم دوست داشتن و كمی عقل.

فرشته ها گفتند:باید یك جایی، شاید جایی مثل سلامهای آخر نماز ، یا جایی مثل اولین سلام قطره و دریا خودم را گم كنم برای همیشه ... و آن وقت ، هر چه كه دارم بدهم باد ببرد و هرچه را كه خدا و فرشته ها و این دنیایی ها و آن دنیایی ها دارند ، ازشان قرض بگیرم

فرشته ها گفتند:باید یادم بماند كه به اندازه ی همه ی دریاهای خدا،باید گریه كرد و به اندازه ی همه ی درختهای خدا، باید سبز بود...

 

وقتی فرشته ها رفتند،من ماندم و لبخند خدا و یك عالم دعا كه قول داده  بودم مستجابشان كنم!

 

 

 

 

 

 


موضوع :
| +| نوشته شده در سه شنبه شانزدهم مهر 1387 و ساعت 11:45 توسط سارا |


عید سعید فطر مبارک
                             

  عید سعید فطر بر تمامی مسلمانان جهان مبارک باد

                

 رسید عید و ز ما ماه روزه کرد گذر
وداع باید کردش که کرد رای سفر
به ما مقدمه عید فرخجسته رسید
براند روزه فرخنده ساقه شکر
برفت زود ز نزدیک ما و نیست شگفت
 که زود رود آن چیز کو گرامی تر

 دوستای عزیزم طاعات وعباداتتون مقبول درگاه حق باشه

    ا لتماس دعا


موضوع :
| +| نوشته شده در سه شنبه نهم مهر 1387 و ساعت 12:29 توسط سارا |


التماس دعا
 

               

      حلول ماه مبارک رمضان      

          بر تمامی دوستان و مسلمانان مبارک باد.

 

پروردگارا -

 هم اکنون که به من توفیق داده ای که بتوانم دراین ماه پرفیض رمضان

 جزو بندگان روزده دار و عبادت کننده تو باشم و

 مهمان سفره بی کران پرازخیرو برکت ونعمت تو با شم تو را شکرگذارم

 و  ظهور اقا امام  زمان  (عج )

  وتوفیق بندگی وارامش دل وعاقبت بخیری همه بندگانت ودرنهایت خودم

 را از درگاه تو خواستارم   

                              

درباره ماه رمضان

    رمضان اسمى از اسماء الهى مى‏ باشد و نبايست‏به تنهائى ذكر كرد مثلا بگوئيم، رمضان آمد يا رفت، بلكه بايد گفت ماه رمضان آمد، يعنى ماه را بايد به اسم اضافه نمود، در اين رابطه به سخنان حضرت امام محمد باقر (عليه السلام) گوش فرا مى‏ دهيم.
    
    رمضان از اسماء الله است
    هشام بن سالم نقل روايت مى‏ نمايد و مى‏ گويد: ما هشت نفر از رجال در محضر حضرت ابى جعفر امام باقر (عليهما السلام) بوديم، پس سخن از رمضان به ميان آورديم.
    
    فقال عليه السلام: لا تقولوا هذا رمضان، و لا ذهب رمضان و لا جاء رمضان، فان رمضان اسم من اسماء الله عز و جل لا يجيى و لا يذهب و انما يجيى‏ء و يذهب الزائل و لكن قولوا شهر رمضان فالشهر المضاف الى الاسم و الاسم اسم الله و هو الشهر الذى انزل فيه القرآن، جعله الله تعالى مثلا و عيدا و كقوله تعالى فى عيسى بن مريم (عليهما السلام) و جعلناه مثلا لبنى اسرائيل.
    
    امام عليه السلام فرمود: نگوئيد اين است رمضان، و نگوئيد رمضان رفت و يا آمد، زيرا رمضان نامى از اسماء الله است كه نمى‏ رود و نمى‏ آيد كه شى‏ء زائل و نابود شدنى مى‏ رود و مى‏ آيد، بلكه بگوئيد ماه رمضان، پس ماه را اضافه كنيد در تلفظ به اسم، كه اسم اسم الله مى‏ باشد، و ماه رمضان ماهى است، كه قرآن در او نازل شده است، و خداوند آن را مثل و عيد قرار داده است همچنانكه پروردگار بزرگ عيسى بن مريم (سلام الله عليهما) را براى بنى اسرائيل مثل قرار داده است، و از حضرت على بن ابى طالب (عليه السلام) روايت‏شده كه حضرت فرمود: «لا تقولوا رمضان و لكن قولوا شهر رمضان فانكم لا تدرون ما رمضان‏» شما به راستى نمى‏ دانيد كه رمضان چيست (و چه فضائلى در او نهفته است)  

روزه از نظر بهداشت جسم و سلامت‏بدن و ابعاد ديگر داراى فوايد فراوانى است، روزه در سلامت معده و پاكسازى آن از انواع غذاها كه موجب انواع بيمارى‏هاست اثرات فوق العاده‏اى دارد.

خدايا از گرسنگى بتو پناه مى‏ آوريم
    فوائد كم خورى از نظر بهداشت و تندرستى جسم و روح، درست است كه آدمى تاب گرسنگى زياد را ندارد، و اسلام هم نخواسته است كه انسان خود را در زحمت تحمل گرسنگى زياد قرار دهد، بلكه در بعضى روايات رسيده است: «اللهم اعوذبك من الجوع‏» خدايا از گرسنگى به تو پناه مى‏ برم، ولى در عين حال بايد متوجه بود، كه مقدارى از گرسنگى براى انسان لازم است! و فوائد بسيارى در بردارد، و بر عكس پورخورى و سير بيمارى زيادى به همراه مى‏ آورد.
    
    
از نظر بهداشت و تندرستى، بايد غذا كمتر مصرف شود، و هنوز اشتهاء تمام نشده، دست از غذا خوردن بكشد، به تجربه ثابت‏شده است. افرادى كه كم مى‏ خورند، از كسانى كه هميشه سير مى‏ خورند سالم‏تر مى‏ باشند، و تن درست‏ترند
.

         

خصال هفتگانه مخصوص روزه‏ داران

هيچ مؤمنى نيست كه ماه رمضان را فقط به حساب خدا روزه بگيرد، مگر آنكه خداى تبارك و تعالى فت‏خصلت را براى او واجب و لازم گرداند:

 1- هر چه حرام در پيگرش باشد محو و ذوب گرداند،

 2- به حمت‏خداى عزوجل نزديك مى‏ شود،

 3- (با روزه خويش) خطاى پدرش حضرت آدم را مى‏ پوشاند

، 4- خداوند لحظات جان كندن را بر وى آسان گرداند

، 5- از گرسنگى و تشنگى روز قيامت در امان خواهد بود

، 6- خداى عزوجل از خوراكيهاى لذيذ بهشتى او را نصيب دهد

، 7- خداى و عزوجل برائت و بيزارى از آتش دوزخ را به او عطا فرمايد

 دوستای خوبم  تو این ماه  مبارک  مخصوصا هنگام افطار و 

 مخصوصا شبهای عزیز قدر ملتمسانه از همتون التماس دعا دارم

 


                                       عباداتتون مقبول درگاه حق       التماس دعا


موضوع :
| +| نوشته شده در یکشنبه دهم شهریور 1387 و ساعت 14:44 توسط سارا |


خدا تنهام نزاريا

 

    

مردي براي اصلاح سر وصورتش به آرايشگاه رفت.

در حال كار گفت و گوي جالبي بين آن ها در گرفت.

آن ها درباره ي موضوعات ومطالب مختلفي با هم صحبت كردند.

وقتي به موضوع خدا رسيدند،آرايشگر گفت:«من باور نميكنم كه خدا وجود داشته باشد»

مشتري پرسيد:«چرا باور نميكني؟»

_«كافي است به خيابان بروي تا ببيني چرا خدا وجود ندارد.به من بگو اگر خدا وجود داشت آيا اين همه مريض ميشدند؟بچه هاي بي سرپرست پيدا ميشد؟اگر خدا وجود داشت نبايد درد و رنجي وجود داشت.نميتوانم خداي مهرباني را تصور كنم كه اجازه ميدهد اين چيزها وجود داشته باشد»

مشتري لحظه اي فكر كرد،اما جوابي نداد ،چون نميخواست جر و بحث كند.

آرايشگر كارش را تمام كردومشتري از مغازه بيرون رفت.

به محض اين كه از آرايشگاه بيرون آمد،درخيابان مردي ديد با موهاي بلند و كثيف وبه هم تابيده و ريش اصلاح نكرده.ظاهرش كثيف و ژوليده بود.مشتري برگشت و دوباره وارد آرايشگاه شد وبه آرايشگر گفت:« ميداني چيست،به نظر من آرايشگر ها هم وجود ندارند.»

آرايشگر با تعجب گفت :«چرا چنين حرفي ميزني؟من اين جا هستم .من آرايشگرم.من همين الان موهاي تو را كوتاه كردم.»

مشتري با اعتراض گفت:«نه آرايشگرها وجود ندارند،چون اگر وجود داشتند،هيچ كس مثل مردي كه آن بيرون است،با موي بلند و كثيف و ريش اصلح نكرده پيدا نميشد.»

_«نه بابا،آرايشگرها وچود دارند!موضوع اين است كه مردم به ما مراجعه نميكنند.»

مشتري تاييد كرد:«دقيقا!نكته همين است.خدا هم وچود دارد !فقط مردم به او مراجعه نميكنندو دنبالش نميگردند.براي همين است كه اين همه درد و رنج در دنيا وجود دارد.»

 

  

 

 

       

 

حالا بگذار هر بادی که از این کوچه می خواهد بگذرد....من به همین ساعت تلخ روزها وشبهای دلتنگی ام قانع ام........حالا باید باور کنم سهم من همین تنهایی ست...........سهم من باور تلخ من است....سهم من همین گریه هاست......سهم من تلخی روزهایی ست که خواهندآمد .....سهم من همین باد رو به ویرانی ست ........دیگر چه فرقی میکند....من هیچگاه چنین دلتنگ نبوده ام.....هیچ گاه چنین به زمین سرد نخورده بودم.....حالا آنقدرزخمی ام که دلم میخواهد به بیایان بزنم.........دلم میخواهد بشکنم.....فرو بریزم...دلم میخواهد هیچ کس در حوالی نگاه پریشانم نباشد ......بگذار همسایه ها هم بگویند کسی اینجا زندگی میکند که هیچ گاه نخندیده ......وهیچ گاه نبوده است

 


موضوع :
| +| نوشته شده در شنبه بیست و نهم تیر 1387 و ساعت 9:15 توسط سارا |


روز پدر مبارك
      

     پدر عزیزم روزت مبارک

              

ميلاد با سعادت مولي متقيان حضرت علي(ع) و

 روز پدر بر تمامي شيعيان جهان و

خصوصاً دوستان عزيز فرخنده و مبارک باد


موضوع :
| +| نوشته شده در سه شنبه بیست و پنجم تیر 1387 و ساعت 8:56 توسط سارا |


خسته ام

       

 

 خسته ام از آرزوها ، آرزوهای شعاری
  شوق پرواز مجازی ، بالهای استعاری
  لحظه های کاغذی را، روز و شب تکرار کردن
  خاطرات بایگانی،زندگی های اداری
  آفتاب زرد و غمگین ، پله های رو به پایین
  سقفهای سرد و سنگین ، آسمانهای اجاری
  با نگاهی سر شکسته،چشمهایی پینه بسته
  خسته از درهای بسته، خسته
از چشم انتظاری
  صندلی های خمیده،میزهای صف کشیده
  خنده های لب پریده ، گریه های اختیاری
  عصر جدول های خالی، پارک های این حوالی
  پرسه های بی خیالی، نیمکت های خماری
  رو نوشت روزها را،
روی هم سنجاق کردم:  
  شنبه های بی پناهی ،
جمعه های بی قراری
  عاقبت پرونده ام را،با غبار آرزوها
  خاک
خواهد بست روزی ، باد خواهد برد باری
  روی میز خالی
من،
صفحه ی باز حوادث
   در ستون تسلیتها ، نامی از ما یادگاری

 

 

 

 

..به آینه كه نگاه میكنم دلم میلرزد..مدتهاست كسی مرا به آرامش آینه دعوت نكرده است ....مدتهاست برای بغضی كه پشت همین آینه گرفتار است بی تابی میكنم .....حالا كه دارم می نویسم ....نمیدانم این روزهای نا تمام ......آیا برای فراموشی این حضور سرد ....چیزی برای گفتن دارد.  حافظ را میخوانم ....دلم آرام میگیرد....این روزها عادت كرده ام حافظ زیاد بخوانم....برای فرار از این روزهایی كه میخواهند تو را عذاب دهند ....برای گریختن از حضور بی حضور دیگران و پناه بردن به نمیدانم آن كجای فراموشی .....................پراكنده نوشتنم از پریشانی ذهنم است .....آرام و قرار ندارم....آرام ندارم ....ندارم ....نداشته ام ......هیچ گاه نداشته ام ....حالا بدتر ...

  اما من كه دنبال آرامش نبوده ام .....بوده ام ؟؟؟؟...یادم نمی آید ......

 

              

 

 


موضوع :
| +| نوشته شده در شنبه پانزدهم تیر 1387 و ساعت 11:0 توسط سارا |


ميلاد حضرت فاطمه (س) و روز مادر مبارك

    تنهاترین فرشته زندگیم ای مونس تنهایی ام

  ای مادرم ای که نامت تداعی کننده

  فرشتگان مقرب خداست

.مادرم روزت که روز تولد حضرت فاطمه است مبارک باد ..

               

کودک به خدا نگاه کرد گفت :حالا که من باید برم اون پایین وقتی دلم خواست با تو حرف بزنم چیکار کنم ؟خدا به کودک خندید : جای تو تو آغوش یه فرشته مهربونه ، اونه که به تو یاد میده چطوری با من حرف بزنی و خواسته هاتو بگی... یکروز که کودک آماده شده بود برای متولد شدن ... کودک به خدا گفت : همه دارن به من میگن قراره تو بری...نمیشه منو چند روز دیگه بفرستی؟ آخه من هنوز هم کوچکم و هم نیاز به مراقبت دارم . خدا پاسخ داد :من از میان فرشته ها یکی رو برای تو انتخاب میکنم .اون پیش تو میمونه و ازت مراقبت میکنه.
کودک گفت : من شنیدم زمین مردان بدی داره... پس چه کسی از من محافظت میکنه؟
خدا کودک رو میان بازوانش قرار داد و گفت : فرشته تو از تو دفاع میکنه. حتی اگه اون مردها برای تو خطر جانی داشته باشند. کودک دوباره گفت : آخه من چطور میتونم بفهمم اونا چی میگن وقتی که اصلا زبون او آدمها رو نمیدونم . خدا در پاسخش گفت : فرشته تو با تو حرف میزنه ... با کلمات شیرین و زیبا .. تو هم همیشه با صبر و دقت به حرفاش گوش میدی.
فرشته تو بهت یاد میده چطوری حرف بزنی. تو اون لحظه که سکوت همه جای بهشت رو فراگرفته بود .میشد صداهایی که از زمین میاد رو شنید .کودک غمگین به خدا نگاه کرد و گفت : اما من همیشه دلم تنگ میشه ، چون دیگه هیچگاه شما رو نخواهم دید. خدا کودک رو بغل کرد و گفت :فرشته تو همیشه درباره من با تو حرف میزنه و راه بازگشت پیش من رو بهت نشون میده . به هر جهت من همیشه پیش روی تو هستم .کودک با دسپاچگی پرسید : حالا که من دارم مبرم ، به من بگید که اسم اون فرشته چیه؟ خدا گفت : این مهم نیست که اسم اون چیه ، مهم اینه که تو به اون میگی...  
مادر

                                      

    

                                                      مادر عزيزم 

 به وسعت هفت آسمان و هفت دريا و يك دنيا  دوستت دارم  

     


موضوع :
| +| نوشته شده در شنبه یکم تیر 1387 و ساعت 9:7 توسط سارا |


خدااااا جون خودت هواي ما رو داشته باشششششششششش
        
 
                
          
 
       
در بيمارستاني ، دو مرد بيمار در يك اتاق بستري بودند. يكي از بيماران اجازه داشت كه هر روز بعد از ظهر يك ساعت روي تختش بنشيند . اما بيمار ديگر مجبور بود هيچ تكاني نخورد و هميشه پشت به هم‌اتاقيش روي تخت بخوابد آنها ساعت‌ها با يكديگر صحبت مي‌كردند، از همسر، خانواده، خانه، سربازي يا تعطيلاتشان با هم حرف مي‌زدند هر روز بعد از ظهر ، بيماري كه تختش كنار پنجره بود ، مي‌نشست و تمام چيزهايي كه بيرون از پنجره مي‌ديد براي هم‌اتاقيش توصيف مي‌كرد.بيمار ديگر در مدت اين يك ساعت ، با شنيدن حال و هواي دنياي بيرون ، روحي تازه مي‌گرفت اين پنجره ، رو به يك پارك بود كه درياچه زيبايي داشت مرغابي‌ها و قوها در درياچه شنا مي‌كردند و كودكان با قايقهاي تفريحي‌شان در آب سر گرم بودند. درختان كهن ، به منظره بيرون ، زيبايي خاصي بخشيده بود و تصويري زيبا از شهر در افق دوردست ديده مي‌شد. همان طور كه مرد كنار پنجره اين جزئيات را توصيف مي‌كرد ، هم‌اتاقيش چشمانش را مي‌بست و اين مناظر را در ذهن خود مجسم مي‌كردروزها و هفته‌ها سپري شد يك روز صبح ، پرستاري كه براي حمام كردن آنها آب آورده بود ، جسم بي‌جان مرد كنار پنجره را ديد كه با آرامش از دنيا رفته بود . پرستار بسيار ناراحت شد و از مستخدمان بيمارستان خواست كه مرد را از اتاق خارج كنند مرد ديگر تقاضا كرد كه تختش را به كنار پنجره منتقل كنند . پرستار اين كار را با رضايت انجام داد و پس از اطمينان از راحتي مرد، اتاق را ترك كرد.آن مرد به آرامي و با درد بسيار ، خود را به سمت پنجره كشاند تا اولين نگاهش را به دنياي بيرون از پنجره بيندازد . بالاخره او مي‌توانست اين دنيا را با چشمان خودش ببينددر كمال تعجت ، او با يك ديوار مواجه شد مرد ، پرستار را صدا زد و پرسيد كه چه چيزي هم‌اتاقيش را وادار مي‌كرده چنين مناظر دل‌انگيزي را براي او توصيف كند پرستار پاسخ داد: شايد او مي‌خواسته به تو قوت قلب بدهد. چون آن مرد اصلا نابينا بود و حتي نمي‌توانست ديوار را ببيند.
 غربت را نبايد در الفباي شهر غريب جستجو كرد
همين كه عزيزت نگاهش را به ديگري فروخت، تو غريبي
چه ميشد مهر ورزي ما اسير تهمت مردم نميشد
واحساس قشنگ جشمها ميان حرف مردم گم نميشد
چه ميشد بين دستان ما کسي ديوار را حائل نميکرد
کسي مرگ کبوتر را نميديد
و دستي آب ها را گل نميکرد
من هرگز شکوه اي از روزگاران نکرده ام .
ولی شکايت از دورنگي هاي ياران کرده ام .
خدایا موج دلتنگیها ....طوفان دلخوشیهایم شده ...
ناصبوری ام را لغزش به حساب نیار ..
 
          

 

  دلواپس و بی تابم
        باز امشبم بی خوابم 
                        ازت خبر ندارمو
                      تا خود صبح بیدارم
                                 حس خوبی ندارم
                                چشام همش به ساعته 
                                         می پرسم این چه حسیه
                                                         یکی میگه خیانته

 

   گوشی رو بردار تا صدات
                   یه ذره ارومم کنه
                        این نفسای اخره
                           دلم داره جون می کنه
                                 همش دارم فکر می کنم
                                             دست یکی تو دستته
                                                    دارم می میرم ای خدا
                                                                فکر می کنم حقیقته

دلواپس و بی تابم 
     باز امشبم بی خوابم 
                      ازت خبر ندارمو
                        تا خود صبح بیدام
                              حس خوبی ندارم
                                 چشام همش به ساعته
                                         می پرسم این چه حسیه
                                                        یکی می گه خیانته
     گوشی و بردار تا صدات
                    یه ذره ارومم کنه
                            این نفسای اخره
                             دلم داره جون می کنه
                                همش دارم فکر می کنم
                                           دست یکی تو دستته
                                                دارم می میرم ای خدا 
                                                            فکر می کنم حقیقته

 

موضوع :
| +| نوشته شده در دوشنبه نهم اردیبهشت 1387 و ساعت 9:19 توسط سارا |


آهای با تو هستم اره با خودت میشنوی صدامووووووووووو .....
 

 

          اگر می دانستی قطره ی بــــــاران وقت دور شدن از ابر چه حسی دارد

              اگر می دانستی یک بـــندر وقت رفتن کشتی ها چقدرتنها می شود

       اگر می دانستی ان درخت کـــاج وقت پر کشیدن پرنده ها چه غمگین می شود

                    اگر می دانستی که رفـتـــنت چه آتشی بر جــــانم کشید

                              ان وقت این قدر راحت نمی گفتی...

                                          خداحـــــافظ

 

نگفته بودم!
پیش از خدا حافظی
حافظه ی باران را مرور کنی ؟
و
از میان تمام رویاهایش
سلام ها را به خاطر آوری ؟
نگفته بودم !
واژه ها مقدس اند
احساس می شوند
می ترسند
می تر سانند
و
حادثــــــــــــــه
هیچ وقت خبرت نمی کند؟!
حالا رفته ای
و
من در کوچه های قهوه ای کویری که
سواد خواندن ابر ها را ندارد
تشنه ی قطره ای سلامم
تا بار دیگر
سبز شوم...

 

گفته بودي دلتنگي هايم را با قاصدک ها قسمت کنم تا به گوش تو برسانند. مي گفتي قاصدکها گوش

 شنوا دارند غم هايت را در گوششان زمزمه کن و به باد بسپار . من اکنون صاحب دشتي قاصدکم

. اما مگر تو نمي دانستي قاصدکهاي خيس از اشک مي ميرند؟

آهاي با تو ام

آهاي با تو ام

غارتگر گنجينه ي تنهايي من
گوش کن
با تو ام

چپاولگر نگين سکوت خلوتم

اندکي صبر کن

نرو...

اي دريغا ... افسوس...

حال که در جاده ي بي باز گشت رفتن ورفتن

 تا بي نهايت گام نهاده اي

پس لااقل تکه اي از جام تکه تکه عمر مرا

 که چونان جامي عاري از مي بر پاي بنهادي

 وبشکستي … با خود ببر

ببر...

شايد روزگاري يادم را ياد کني

حال که مي روي برو

دسته گل رازقي فرش راهت

ولي

به روشني صبح و به ظلمت شب سوگند

ياد کن که مرا

به خاطره  نه!

                  به خاطر بسپار مرا

چقدر دوست داشتم یك نفر از من می پرسید
چرا نگاه هایت انقدر غمگین است
چرا لبخندهایت انقدر بی رنگ است
اما افسوس ...
هیچ كس نبود همیشه من بودم و من و تنهایی پر از خاطره
آری با تو هستم
با تویی كه از كنارم گذشتی
و حتی یك بار هم نپرسیدی چرا چشم هایت همیشه بارانی است

 


موضوع :
| +| نوشته شده در دوشنبه نوزدهم فروردین 1387 و ساعت 9:52 توسط سارا |


هر روزتان نوروز - نوروزتان پيروز
    نوروزتان پيروز  

                              

فرا رسيدن سال نو  و زيستني ديگر در بهاري نو

 را به همه دوستان عزيزم تبريك عرض ميكنم

 و اميدوارم  سالي پر از بركت و سلامتي

 و موفقيت و شادي در زير  سايه ايزد منان 

 در پيش رو داشته باشيد

  

دوباره معجزه آب و آفتاب و زمين

شکوه جادوی رنگين کمان فروردين

شکوفه و چمن و نور و رنگ و عطر و سرود

سپاس و بوسه و لبخند و شادباش و درود

دوباره چهره نوروز و شادماني عيد

دوباره عشق و اميد

دوباره چشم و دل ما و چهره های بهار


                 

 

شبنمی آهسته از چشمان برگ  

می چکد بر دامن رنگین خاک 

گل می افشاند به چشم آفتاب  

نازخندی خوابناک

ناگهان از جای می خیزد نسیم

شاد می رقصد میان خاکسار

گفتگویی نرم می لغزد به گوش

       “هان بهار    

                   آری بهار   

           


موضوع :
| +| نوشته شده در سه شنبه بیست و هشتم اسفند 1386 و ساعت 11:29 توسط سارا |


خدایا کمک کن نشکنمممممممممممممممم

                         

         

قاصدک"

قاصدک ، غم دارم،

غم آوارگی و در بدری،

      غم تنهایی و خونین جگری،

قاصدک وای به من، همه از خویش مرا می رانند،

همه دیوانه و دیوانه تَرم می خوانند.

مادر من غم هاست،

            مهد و گهواره من ماتم هاست.

قاصدک دریابم! روح من عصیان زده و طوفانیست.

آسمان نگهم بارانیست.

قاصدک ، غم دارم،

            غم به اندازه سنگینی عالم دارم

قاصدک ، غم دارم،

            غم من صحراهاست،

                  افق تیره او ناپیداست.

قاصدک ، دیگر از این پس منم و تنهایی،

و به تنهای خود در هوس عیسایی

و به عیسایی خود، منتظر معجزه ای غوغایی،

قاصدک ، زشتم من، زشت چون چهره سنگ خارا،

                  زشت مانند زال دنیا.

قاصدک ، حال گریزش دارم،

      می گریزم به جهانی که در آن پستی نیست،

                  پستی و مستی و بدمستی نیست.

می گریزم به جهانی که مرا ناپیداست،

                  شاید آن نیز فقط یک رویاست!!!

 

               خدایا کمک کن نشکنممممممممممممم

       

شیشه ای می شکند ...

 یک نفر می پرسد...

که چرا شیشه شکست؟

 مادری می گوید...

شاید این رفع بلاست

 ‏یک نفر زمزمه کرد...

باد سرد ‏وحشی مثل یک کودک شیطان آمد،

 شیشه ی پنجره را زود شکست.

 ‏کاش امشب که دلم مثل آن شیشه ی مغرورشکست،

 عابری خنده ‏کنان می آمد...

تکه ای از آن را بر ‏می داشت...

مرحمی بر دل تنگم می شد...

اما امشب دیدم...

 هیچ کس هیچ نگفت، قصه ام را ‏نشنید...

 ‏از خودم می پرسم آیا ارزش قلب من

از شیشه ی پنجره هم کمتر است؟؟؟


موضوع :
| +| نوشته شده در شنبه بیست و هفتم بهمن 1386 و ساعت 9:49 توسط سارا |


ولنتاين مبارك
                  

  ولنتاين بر همه عاشقان مبارك باد

                       

                  

 

آدمک آخر دنیاست بخند.... 

آدمک مرگ همین جاست بخند

دست خطی که تو را عاشق کرد

شوخی کاغذی ماست بخند

آدمک خر نشوی گریه کنی

کل دنیا سراب است بخند

 آن خدایی که بزرگش خواندی

به خدا مثل تو تنهاست بخند...

 

 

اين گلاي خوشگلم هديه به همه عاشقا و دوستاي عزيزم 


موضوع :
| +| نوشته شده در چهارشنبه بیست و چهارم بهمن 1386 و ساعت 8:54 توسط سارا |


تولدم مبارک

 

 

وقتی شب شبه سفر بود توی کوچه های وحشت

وقتی هر سایه کسی بود واسه بردنم به ظلمت

وقتی هر ثانیه ی شب... تپش هراس من بود

وقتی زخم خنجر دوست... بهترین لباس من بود

تو با دست مهربونت به تنم مرحم کشیدی

برام از روشنی گفتی ...حلقه ی شبو دریدی

ای طلوع اولین دوست ای رفیق آخر من

به سلامت سفرت خوش ای یگانه یاور من

مقصدت هر جا که باشه هر جای دنیا که باشی

اونور مرز شقایق... پشت لحظه ها که باشی

خاطرت باشه که قلبت...سپر بلای من بود

تنها دست تو رفیق... دست بی ریای من بود

یاور همیشه مومن تو برو سفر سلامت

غم من نخور که دوریت برای من شده عادت

      

 

 

  اگر آسمان چشمان من امشب اشکباران است خيالي نيست،

 

       اگر فاصله ي بين من و تو به وسعت روزگاران است خيالي نيست،

 

       مرا همين بس که عشقت در چهارچوب ويران وجودم پنهان است....

 

             

 

                                 

 راستی دوستای عزیزم ۱۳ بهمن روز تولدمه

 

           پستی به عنوان جشن تولدم نمیزنم 

 

             فقط همینجا اشاره میکنم و بس

 

            

امشب کنار شمع نگاهت ولادت خود را به سوگ نشسته ام . امشب میان بغض و تبریک مردد مانده ام . امشب میان اشک ها ، میان حسرت و آهی بی انتها به تولد رسیده ام ، به ابتدای مجدد کودکیم.

امشب سالروز تولد توهمی ساده بود .     سالروز من .

امشب غربت کودکانه ام به ابتدا رسید .

امشب هزارمین تولد زندگیم را تبریک نگفته ای و تو هرگز به فهم تولد من دست نیافته ای. در میان آنهمه انسان که در غم های خود غرق میشوند زادن من چه تدبیری داشت ؟ تو گویی هزار سال زیسته ام ولی دریغ از گشودن گره ای کوچک . پس این همه تنفس بی درنگ من ، به چه کار آمد ؟

  امشب در ازدهام بغض های هزار ساله ام به آستانه انفجار نزدیک میشوم . امشب تمام وجودم ازرفتن و نماندن می سراید . امشب تمام دریغ های نگفته ام فریاد میشود . کاش امشب سالروز ابتدایم را به جشن رفتن گره میزدم .

  امشب به یاد اشک های دقایق آغاز تنفسم اشک ریختم . و به یاد سالهایی که  ولادت من را تبریک میگفتی و افسوس که اکنون نیستی در کنارم  تا  عاشقانه میلادم را تبریک بگویی . اری شاید این باشد قسمت ما - جدایی و دوری از هم  .


موضوع :
| +| نوشته شده در چهارشنبه دهم بهمن 1386 و ساعت 9:20 توسط سارا |


ايام محرم به تمامي دوست داران امام حسين تسليت باد

   ايام سوگواري اقا امام حسين ( ع) بر تمامي شيعيان و

 دوستان عزيزم تسليت باد  ( التماس دعا )

   

 

امشب شهادت نامه عشاق امضا ميشود-------فردا ز خون عاشقان؛اين دشت؛دريا ميشود
امشب کنار يکديگر؛بنشسته آل مصطفي-------فردا پريشان جمعشان؛ چون قلب زهرا ميشود
امشب صداي خواندن قرآن به گوش آيد ولي-----فردا صداي الامان؛زين دشت برپا ميشود
امشب کنار مادرش؛لب تشنه اصغر خفته است----فردا خدايا بسترش؛آغوش صحرا ميشود
امشب که جمع کودکان؛در خواب ناز آسوده اند----فردا به زير خارها،گم گشته پيدا ميشود
امشب رقيه حلقه ي زرين اگر دارد به گوش-----فردا دريغ اين گوشوار از گوش او وا ميشود
امشب به خيل تشنگان،عباس باشد پاسبان------فردا کنار علقمه،بي دست،سقاميشود
امشب بود جاي علي،آغوش گرم مادرش-------فردا چو گلها پيکرش،پامال اعدا ميشود
امشب گرفته در ميان،اصحاب،ثارالله را-------فردا عزيز فاطمه،بي يار و تنها ميشود
امشب به دست شاه دين،باشد سليماني نگين-----فردا به دست ساربان،اين حلقه يغما ميشود
امشب سَر سِِِرّ خدا،بر دامن زينب بوّد---------فردا انيس خولي و دير نصاري ميشود
ترسم زمين و آسمان،زير و زبر گردد---------فردا اسارت نامه ي زينب چو اجرا ميشود

 

           


موضوع :
| +| نوشته شده در چهارشنبه نوزدهم دی 1386 و ساعت 12:26 توسط سارا |


خدا جون دوستت دارم

 

           

 

 

  تا به حال زیر نجوای باران زیسته ای ...
  تا به حال زیر تپش های آسمان رقصیده ای ...
  رقص هر لحظه به رنگ تنهایی ...
 در سکوت مروارید های آسمانی ...
 تا به حال هم رنگ این آسمان گشته ای ...
 تا به حال هم صدای این سرود گشته ای ...
 تا به حال گوش به این آسمان لاجوردی دوخته ای ...
 این صدای گریه هر پری که دور افتاده از این همه زیبایی ...
 زیبایی چشمان خیس تو ... زیبایی آن صورت درخشان تو ... زیبایی آن صدای گیرای تو ...
 هر لحظه اشکی پشت اشکی می چکد...
 تا که شاید ببارد در نگاه ماه تو ...
تا که شاید پیوندی دهد دستان تو ...
در نگاه گم گشته این آسمان در دیدار تو ...
تا به حال زیر قطرات باران گم گشته ای...
تا به حال در سکوت این همه نجوا بیدار گشته ای...
این همان خواهش دیدار توست ...
این همان گم گشته امید در دیدار توست

 

             

  منو ببخش عزیزم اگه میگم باهام نمون

 

 دستای خالی مو ببین آخر ِقصه رو بخون

 

 ترانه ای رو که برات گفته بودم فروختمش 

 

  با پول ِاون نخ خریدم زخم ِدلم رو دوختمش

 

 همسفر ِعشق و جنون  ،  عاشق ترین ِعالمم

 

 تو عشقتو ازم بگیر من واسه تو خیلی کمم

 

 بین من و تو فاصله اس یه در ِسرد آهنی

 

 من که کلیدی ندارم  تو واسه چی در می زنی

 

  این در ِسرد ِلعنتی شاید نخواد که وا بشه

 

  قلبتو بردار و برو قطار داره سوت می کشه

 

               

پرواز

 

  تلخ و شكسته لبخند مي زني.مي دانم در اندوه پاييزي تو آرزوي رهايي است.

 

 هنوز مي تواني فانوس اميد نگاهت را  روشن كني .

 

 هنوز مي تواني اندوهت را پشت ديوار فراموشي جا بگذاري.

 

  نگاه كن آنجا يك تكه از آسمان،سهم پرواز دوباره توست.

 

 

 وقتی که مردم تکه یخی به روی قبرم بگذارید.

تا به جای دوستان برایم بگرید   

وقتی که مردم یک دست مرا از تابوت بیرون بگذارید...

 تا همه بدانند به آنچه می خواستم نرسیدم!

وقتی که مردم یک چشم مرا در تابوت باز بگذارید...

تا بدانند که هنوز چشم به راهش هستم!

 وقتی که مردم مرا در تابوت سیاهی بگذارید

تا همه بدانند بالاتر از سیاهی زندگی من بود


موضوع :
| +| نوشته شده در شنبه یکم دی 1386 و ساعت 9:33 توسط سارا |


عید قربان و شب یلدا مبارک
                    

      عید قربان بر تمامی مسلمانان جهان مبارک باد

 

              

                  

عيد قربان كه پس از وقوف در عرفات (مرحله شناخت)

                            و مشعر (محل آگاهي و شعور)

 و منا (سرزمين آرزوها، رسيدن به عشق) فرا مى رسد،

 

عيد رهايى از تعلقات است.

رهايى از هر آنچه غيرخدايى است.

 

در اين روز حج گزار، اسماعيل وجودش را،

يعنى هر آنچه بدان دلبستگى دنيوى پيدا كرده

 

قربانى مى كند تا سبكبال شود.

 

 

التماس دعا

 

 

   شب یلدا مبارک  

 

 

روی شما به سرخی انار،شب شما به شیرینی هندوانه ،

 

 لبتان مانند پسته خندان ، عمرتان به بلندای شب یلدا

 

 و غمهایتان به کوتاهی روزش باد

 

 

 

 

دوستای عزیزم امیدوارم  خوش بگذره به همتون

 

هم شب یلدا  که بلندترین شب سال

 

 و هم عید  بزرگ قربان

 

که امسال با هم تقارن  پیدا کردن.

 

 

 

 شاد باشید

 

 


موضوع :
| +| نوشته شده در سه شنبه بیست و هفتم آذر 1386 و ساعت 10:57 توسط سارا |


دوستت دارم عزیزم

            

 

بر ساحل بیکران دریای عشق نشسته ام  و غروب غم انگیز خورشید را به نظاره

می نشینم گاهی  در این اندیشه ام که چرا باید انسان این چنین بنشیند و به

غروب  آرزوهایش بنگرد .

آری تو تنها آرزویم بودی.تو تنها غزلی بودی که همیشه و همهجا بر زبان جاری بودی . آری تو تنها سناریوی غم انگیز دلم بودی که همیشه

 و در همه حال تو را به تماشا می  نشستم .

 ولی افسوس که در این غروب غم انگیز بر لب این ساحل دل انگیز سناریوی عشقم به پایان رسید .

وقتی که برای اولین بار چشمانش را به من دوخت  احساس کردم

که جنگل سبز جانم به آتش کشیده شد .

 ولی عجب صیاد ماهر بود آن ناخوانده درس عشق ، دستش مریزاد،

کی بی اندک خطا دل را نشان رفت .

 دیگر بعد آن روز همیشه هوای دلم بهاری بود ، همیشه آسمان فکرو ذهنم آبی بود

 ولی این آسمان آبی را هم اکنون ابرهای سیاه جدایی فرا گرفته اند .

آری اکنون تو رفتی  و بین ما یک دنیا جدایی طنین افکند .

جدایی که تمام وجودم را فرا گرفته و دیر و یا زود کالبد سرد و بی جان مرا میان خاک های سربی  این دنیای  فانی جای خواهد داد .

آری اکنون که قلبم را ترک نمودی و به سوی سرنوشت خود رفتی

نمی دانی  که سرنوشتم چه خواهد شد ،

 اکنون تنها ترینم که خانه ام اعماق دریای بیکران عشق تو خواهد بود

ولی مطمئن باش که باز در دریای عشقت جایی را برای خود پیدا خواهم کرد.

  

       اگر خيال داري دوستم بداري همينک دوستم بدار

                                    اکنون که زنده ام

                                    صبر نکن تا بميرم  

      بدان که آنوقت هرگز صدايت به گوشم نخواهد رسيد  

        و مجبور ميشوي حرفهاي ناگفته قلب ساده ات را

                  در فراسوي يک مشت خاکستر سرد

                                       پنهان کني

       پس اگر ذره اي عشق من در دلت مأوا دارد

                                   اگر دوستم داري

                                بگذار تا زنده ام بدانم.

                                           

                                 دوستم داری

 

                                ( دوستت دارم )

 

 

 

نهايت عشق ؛اوج باور و سرحد احساسی آسمانی است وقتی نسيم عشق دستهای سپيد ابرهای عاشق رابه دست هم می سپاردبه يمن اين پيوند پاک؛وجودشان اشک شوق می ريزداين فرياد ها هلهله ی شادی ابرهاست و چه عاشقانه است وصل آسمانی سحاب های آسمان پيوند پاکشان شوق جوشش را در وجود خاکی و خشک زمين زنده می کندو بهترين فرياد ها را به سکوت جاری در بستر خاک هديه می کنندجاری می شوند به سوی هدفی ناب تر از ناب هر قطره در آرزوی دريا شدن؛به عشق رسيدن ودوباره جاری شدن بارش باران تصور زلالی است از زيستن شايد به همين دليل عشق پاک آسمانی است چه زيباست تجربه ی عشق با تمام ناکامی هايش تنها به اميد آن لحظه که آيا فرا می رسد

 

 

دلم گرفته از این روزها دلم تنگ است

میان ما و رسیدن هزار فرسنگ است

مرا گشایش چندین دریچه کافی نیست

هزار عرصه برای پریدنم تنگ است

اسیر خاکم و پرواز سر نوشتم بود

فرو پریدن و در خاک بودنم ننگ است

چگونه سر کند اینجا ترانه خود را

دلی که با تپش عشق او هماهنگ است؟

هزار چشمه فریاد در دلم جوشید

چگونه راه بجوید که روبروسنگ است

مرا به زاویه باغ عشق مهمان کن

در این هزاره فقط  عشق پاک و بی رنگ است

 


موضوع :
| +| نوشته شده در چهارشنبه بیست و سوم آبان 1386 و ساعت 8:56 توسط سارا |


تولدت مبارك وبلاگ عزيزم
                    

                                       

تولد يك سالگي  درياي بي ساحل( دلكده عشاق)

                           

سلام دوستاي خوبم

يكسال از  تولد وبلاگ دریای بی ساحل گذشت

تو اين يك سال من به عنوان مدير و نويسنده وبلاگ  دوستاي زيادي پيدا كردم

و از اين بابت خيلي خوشحالم  و جا داره تشكر كنم از همه دوستان  عزيز و مهربونم

 كه منو تنها نزاشتن و بهم سر زدن و امیدوارم بازم بهم سر بزنن و همراهیم کنن 

. من به اين وبلاگ چون جايي هست  كه حرفامو  توش مينويسم

و راهيه براي بر قراري ارتباط با بعضي دوستانم  خيلي علاقه دارم و خيلي دوست دارم وبلاگمو .

براي همين  اين جشن تولد كوچيكو براش برگزار  ميكنم .

شايد  سالها بعد اين وبلاگ فقط يه خاطره باشه  از يه دوران خاص

 

حالا نوبت فوت کردن شمعههههههههه

                      

مرسی از همه شما دوستای عزیزم که تشریف اوردید به این جشن توچولوووووو   

تولدت     مبارک 

   

                   تولد تولد تولدت مباركككككككككككككك

          

خوب  حالا بايد كيك تولد  بخوريم

 

 بفرمایید نوش جان 

                                    

بعدم كادوهاشه

                      

اول كادوي خودم 

يعني دوستام براي تولد وبلاگم چي ميارن هديه؟؟؟؟؟؟؟

                  

                          

                        

                       

خوب حالا نوبته سرو  غذا  هست  بفرمائيد نوش جان

                                          

              

              

 اميدوارم خوش گذشته باشه

از همه شما دوستای خوب و عزیزم ممنونم

 که تو جشن ما شرکت کردید

راستي نظرتون چيه در مورد جشن؟؟؟؟؟؟

تموم شد دیگه برید خونه هاتون

                                                                                   باي دوستاي خوفم


موضوع :
| +| نوشته شده در شنبه دوازدهم آبان 1386 و ساعت 15:16 توسط سارا |


خدا جونم کمکم کن
 

 

سرم را در تاريکي گودالها فرو مي‌برم. لباس سکوت بر تن مي‌کنم و ديگر به تو نمي‌گويم بمان. کنار مي‌روم تا راه زندگي خود را به تنهايي طي کني. مي‌فهمم اما وانمود به نفهميدن مي‌کنم. حس را در خودم مي‌کشم. عشق را سرکوب مي‌کنم تا با تنهايي خود خوش باشي.
من با خنجر زدن به روح و جسمم، آنچه را که تو مي‌خواستي برايت فراهم کردم. آسوده باش که به آنچه مي‌خواستي رسيدي... در حاليکه حتي لحظه‌اي به آنچه من مي‌خواستم فکر هم نکردي...
براي اعتراض نيست که اين سخنان را مي‌گويم. بارها به تو گفته‌ام که قلب من از گدايي کردن عشق مستغني است. براي برهم زدن روزهاي آرامت هم نمي‌گويم. تکرار اين جملات براي اين است که روز به روز بيشتر از گذشته از تو و زندگيت متنفر شوم تا زندگي کسي را مانند تو نابود نکنم...!

                            

حدیث چشمانت

در امتداد نگاهت گم کردم تمام آرزوهایم را،می خواستم سرآغاز نگاهت باشم تا لبریز شوم از عطر با تو بودن.می خواستم این بار عاشقانه به زندگی بنگرم!من تو را در بی کران این دنیای وا نفسا گم کرده ام و حرف نگاه من و تو ناتمام مانده است.کجاست حدیث چشمانت تا من پایانش باشم؟

 

 

 

          می  دونم برات عجیبه این همه اسرار و خواهش

              این همه خواستن دستات بدون حتی نوازش

            می دونم که خنده داره واسه تو گریه ی دردم

          می گذری از من و میری اما باز من بر می گردم

            می دونم برات عجیبه من با اون همه غرورم

            پیش همه ی بدی هات چجوری بازم صبورم

             می دونم واست سواله که چرا پیشت حقیرم

            دور می شی منو نبینی باز سراغتو می گیرم

             می دونی چرا همیشه من بدهکار تو می شم

           وقتی نیستیم یه جوری با خیالت راضی می شم

            می دونی واسه چی از تو بد می بینم و می خندم

             تا نبینی گریه هامو هر دو چشمامو می بندم

          چاره ای جز این ندارم آخه خون شدی تو رگهام

            میمیرم اگه نباشی بی تو من بدجوری تنهام

       می دونم یه روز می فهمی روزی که دنیارو گشتی

        من چجوری تورو خواستم ؛ تو چجور ازم گذشتی

           چاره ای جز این ندارم آخه خون شدی تو رگهام

            میمیرم اگه نباشی بی تو من بدجوری تنهام

          می دونم یه روز می فهمی روزی که دنیارو گشتی

           من چجوری تورو خواستم ؛ تو چجور ازم گذشتی

          

 

 


موضوع :
| +| نوشته شده در یکشنبه بیست و دوم مهر 1386 و ساعت 9:23 توسط سارا |


بسم الله الرحمن الرحيم

انا انزلناه في ليلة القدر(1) و ما ادراک ما ليلة القدر (2)

 ليلة القدر خير من الف شهر (3)

تنزل الملائکة و الروح فيها باذن ربهم من کل امر(4)

سلام هي حتي مطلع الفجر (5)

 

شب قدر، فصل نزول انوار رحماني بر بوستان
جانهاي روحاني است.                       

***

شب قدر، آبستن سپيده فلاح و رستگاري انسانهاي

 دل سپرده به مهر مهربانترين مهربانان است.

***

شب قدر، شب حضور روح و ملايك در محضر

امام زمان (عج) است.

***

شب قدر، شبي است كه در عرصه آن انسان، ره صد ساله

 را يك شبه طي مي كند.

***

شب قدر، حاوي نهر نوري است كه در زلال پر بركت

 آن جان مؤمنان از گناه تطهير مي شود.

***

شب قدر، طلايه دار فلاح و رستگاري عارفان عاشق

 و عاشقان بيدل در بين شبهاي سال است.

***

شب قدر، آواي ايمان را در گوش جان مؤمنان به

 غيب نجوا مي كند.

***

شب قدر، شب شناخت قدر خويش است

 

        شهادت حضرت علي (ع) را خدمت  همه دوستان عزيزم

       و پيشگاه حضرت ولي عصر ( عج )  تسليت عرض مينمايم.

                             

خدا جونم ميخوام باهات حرف بزنم

اره با تويي كه  همه اميدمي ، با تويي كه پناهگاهمي

خدا جون اول شكر گزارتم براي همه نعمتايي كه صلاح دونستي و بهم دادي

 و همه اونايي كه صلاح ندونستي و ندادي

خدا جون ميدونم از من ناراحتي ميدونم من بنده بدي هستم برات

يه بنده رو سياه كه با همه رو سياهيم بازم ميام دره خونت

 چون جاي ديگه اي ندارم براي پناه اوردن.

 خدا جون  شكرت كه بهم اين توفق رو دادي كه بتونم يه سال ديگه

 بازم تو مراسماي احيا شباي قدر شركت كنم و

 اين يعني هنوز نظرتو از من بر نگردوندي

.خدا جونم به حاجتام و خواسته هام اگاهي داري  و ازت ميخوام

 هر كدومشون كه به صلاحمه و رضاي تو توشون هست  استجابت كني.

خدايا بهم توفيق بده و همت و اراده بده كه  وقتي اين شباي عزيز تموم

 شدن تا سال ديگه اگر زنده بودم بتونم ادم متفاوتي باشم  با بقيه سالاي

عمرم و با رو سفيدي تو مراسماي احيا شركت كنم .

خدا جونم همه اميدم اينه كه وقتي بنده اي مياد به درگاهت نا اميدش

 نميكني. پس نا اميدم نكن  و تنهام نزار

.و به من آرامش و ايمان و اراده مبارزه با نفس عطا كن.

خدا جونم خيلي حرف زدم. خوب ميدوني كه هيچ وقت حرفاي يه بنده با

معبودش تمومي نداره .يه جايي خوندم نوشته بود:

( خدايا اگر من بنده بد تو باشم تو را بنده ديگر بسيار است ،

 اما اگر تو با من مدارا نكني مرا خداي ديگر كجاست ؟؟؟؟)

 در اخر  ازت ميخوام به حق اين شباي عزيز در ظهور امام زمان (عج ) تعجيل بفرمايي و  به همه بنده هات به خصوص دوستان خوبم و خانوادشون  و همه كسايي كه ميشناسم  سلامتي و عاقبت بخيري عطا كني.

                               امين يا رب العالمين

                                                                                       التماس دعا

               


موضوع :
| +| نوشته شده در دوشنبه نهم مهر 1386 و ساعت 9:51 توسط سارا |


نمی دونم
                                    

  

براي فرار از غم غروب هنگام- براي علاج بغض عصر- اندام خورشيد را گرفتم،

در قفسي گذاشتم در اتاقم تا هميشه روز باشد بي غروب و بي دلگير

نگاه خورشيد را غم گرفت صورتش خون مرده شد چون غروب و من باورم شد،

غم من،بغض من، و همه دلتنگيهاي من همه از

 اسارت است . نه ازغروب

       

                             حکمت خدا    

 فردي از پروردگار درخواست كرد

تا بهشت و جهنم را به او نشان دهد

خداوند پذيرفت.

او را وارد اطاقي نمود

كه جمعي از مردم در اطراف ديگ بزرگ غذا نشسته بودند.

همه گرسنه ، نااميد و در عذاب بودند.

هر كدام قاشقي داشت كه به ديگ مي رسيد

ولي دسته قاشقها بلندتر از بازوي آنها بود

به طوري كه نمي توانستند

قاشق را به دهانشان برسانند.

عذاب آنها وحشتناك بود!

آنگاه خداوند فرمود:

اكنون بهشت را به تو نشان مي دهم.

او به اطاق ديگري كه درست مانند اولي بود وارد شد

ديگ غذا...

جمعي از مردم...

همان قاشقهاي دسته بلند...

ولي در آنجا همه شاد و سير بودند

آن مرد گفت: نمي فهمم!!!

چرا مردم در اينجا شادند؟

در حالي كه در اطاق ديگر بدبختند؟

با آنكه همه شرايط يكسان است؟

خداوند تبسمي كرد و گفت:

خيلي ساده است

در اينجا ياد گرفته اند كه

يكديگر را تغذيه كنند

هر كسي با قاشقش غذا در دهان ديگري مي گذارد

چون ايمان دارد كه

كسي هست كه در دهانش غذائي بگذارد.

 

 

                    

            

   سرم را در تاريکي گودالها فرو مي‌برم.

   لباس سکوت بر تن مي‌کنم و ديگر به تو نمي‌گويم بمان.

  کنار مي‌روم تا راه زندگي خود را به تنهايي طي کني. مي‌فهمم اما وانمود به نفهميدن مي‌کنم.

  حس را در خودم مي‌کشم. عشق را سرکوب مي‌کنم تا با تنهايي خود خوش باشي.
  من با خنجر زدن به روح و جسمم، آنچه را که تو مي‌خواستي برايت فراهم کردم.

  آسوده باش که به آنچه مي‌خواستي رسيدي...

  د ر حاليکه حتي لحظه‌اي به آنچه من مي‌خواستم فکر هم نکردي...
  براي اعتراض نيست که اين سخنان را مي‌گويم.

  بارها به تو گفته‌ام که قلب من از گدايي کردن عشق مستغني است.

  براي برهم زدن روزهاي آرامت هم نمي‌گويم.

  تکرار اين جملات براي اين است که روز به روز بيشتر از گذشته از تو و زندگيت متنفر شوم

  تا زندگي کسي را مانند تو نابود نکنم...!

  به هنگام جدایی هرکسی اندیشه ای دارد

                                 جدایی دست بی رحمی ست در تاراج دلتنگی

یکی شاد است از راهی شدن تا شهر رویاها

                                                         یکی همچون شقایق غرق در امواج دلتنگی

یکی هنگام رفتم هیچ نشناسد سر از پایش

                                            یکی دیگر دلش خون ست و در دل خنجری دارد

یکی مشتاق رفتن بهر دیدار عزیزانش

                                                        یکی از شوق می خندد یکی پیوسته میبارد

یکی خرسند از دل کندن است و تشنه ی رفتن

                                                     یکی حیران و سرگردان خیال دیگری دارد

یکی با چهره ی آرام میگوید خداحافظ

                                                       یکی دیگر سکوتش ارزش والاتری دارد

یکی وقت جدایی طاقتش کم میشود اما

                                                 یکی بر شانه های خسته اش کوه غمی دارد

خداوندا جدایی را ز راه بندگان بردار

                                                 تو می دانی جداگشتن چه درد مبهمی دارد

               

        در سكوت تنهائي خويش به دنبال غريبي آشنا مي گردم ......

         به دنبال صدائي آشنا كه با شنيدن تبش قلبم سكوت شب را بشكند ..

 به دنبال دستي گرم و صميمي كه با لمس آن سردي وجودم را گرمي بخشد .

به دنبال نگاهي عاشقانه و نگاهي مهربان كه با آن سردي نگاهم را گرم نمايد. 

                             به دنبال لبي خندان كه لبخند را به لبانم باز گرداند.........

                    به دنبال قلبي مهربان كه يخبندان دلم را ذوب نمايد............

 به دنبال عشقي بي ريا كه عطش روحم را سيراب کند 

                                                                                             

                                                                                                                               سارا


موضوع :
| +| نوشته شده در شنبه دهم شهریور 1386 و ساعت 8:11 توسط سارا |


عاشقان عیدتان مبارک
      نیمه شعبان بر همگان مبارک باد

 

یا امام زمان منتظرانت رو چشم به راه نزار

بی صبرانه منتظره ظهورتیم

ای خدا جون در ظهور امام عصرمون تعجیل فرما

آمین 

 

                  

                                

در نيمه شعبان سال 255 هجري قمري تحولي شگرف در عالم خلقت روي داد


و آخرين نور،از انوار بلند مرتبگان عالم وجود،از عرش خدا بر فرش زمين فرود آمد


 تا اين كره خاكي را مهبط فرشتگان و محل عروج صالحان كند.


اين سفر عرشي،چهاردهمين سفري بود كه با انجام آن سلسله سفرهاي اسماني به پايان رسيد


و اين بار طاووس بهشت با همه زيبايي ها و شكوهي كه داشت از بام عرش الهي پر كشيد 


و براي ماموريتي عظيم بر بام خانه آدميان نشست تا دامن زمين را جايگاه پرواز آنان سازد.


اين  نور الهي،


 همان كسي بود كه تمام انبياء و اولياء خدا در همه لحظه هاي تاريخ،انتظار او را مي كشيدند.

                                و اری اینگونه مهدی موعود(عج) پا به عرصه هستی نهاد

عید بزرگ نيمه شعبان،

 ميلاد اميد دلها حضرت وليعصر عجل‌الله تعالي فرجه‌الشريف

را به همه شما دوست دارن ومنتظران آن حضرت تبريك مي‌گويم

و از همه شما در شب مقدس نيمه شعبان التماس دعا دارم.

 

               

               بيا اي کشتي رحمت، که دريا گشت طوفاني 

چو کشتيبان توئي، ما را چه غم از جنبش دري

                                                                                                           التماس دعا


موضوع :
| +| نوشته شده در سه شنبه ششم شهریور 1386 و ساعت 8:28 توسط سارا |


قصه دلتنگی من
                            

                       دیر گاهیست كه تنها شده ام

        قصه غربت صحرا شده ام  وسعت درد فقط سهم من است

        بازهم قسمت غم ها شده ام دگر آیینه ز من بی خبر است

          كه اسیر شب یلدا شده ام من كه بی تاب شقایق بودم

           همدم سردی یخ ها شده ام كاش چشمان مرا خاك كنید

                  تا نبینم كه چه تنها شده ام.... 

      

                                                 

پاييز ، نگاه سردش را روي جاده مي گذارد و من ،

از مرز خستگي مي رسم .

تو،اما هنوز منتظري. 

دفتر خاطراتم روي دست هايت خاکستر مي شود .

باد مي وزد و تکه هاي خاطراتم را

روي شاخه هاي پاييز مي کشاند  .

 پاييز ، بي تاب تر ازهميشه مي گريد .

حالا من ،مانده ام با خاطراتي سوخته ،

باد ،پاييز ، دلتنگي و تو....

و اما تو،تا بهار منتظر مي ماني .

ايمان دارم

 

                  

 

 بيا  گناه ندارد به هم نگاه کنيم

              و تازه، داشته باشد، بيا گناه کنيم

   نگاه و بوسه و لبخند اگر گناه بوَد

  بيا که نامه اعمال خود سياه کنيم

      بيا به نيم نگاهي و خنده اي و لبي

  تمام آخرت خويش را تباه کنيم

   نگاه، نقطه آغاز عا شقيست، بيا

   که شايد از سر اين نقطه عزم راه کنيم

  : اگر بخاطر هم عاشقانه برخيزيم

   نمي رسيم به جايي که اشتباه کنيم

       براي شادي و سرخوشي لحظه هات هم که شده

 

        بيا، گناه ندارد به هم نگاه کنيم   .

 

 

                                                                                                

                                                                                         سارا


موضوع :
| +| نوشته شده در سه شنبه نهم مرداد 1386 و ساعت 8:16 توسط سارا |


روز پدر بر همه پدران امروز و پدران فردا مبارک

                

    ر وز پدر و تولد حضرت علی (ع)  

        بر همگان مبارک باد       

               

آسمانيان همه از شراب عشق علي (ع) نوشيده اند

و لب از جام وصال او تر کرده اند

و اينکه زمینيان را فرصتي است

تا در چشمه جوشان معرفت او تن بشويند

 و به نور وجودي او رخ برگشايند؛

او که معشوق خداوند است و محمد (ع)، در خانه خدا،

خانه عشق و شوريدگي پا به عرصه خاکي نهاد. 

او علي است و خدايش اعلي.

او که مهتاب سپيدي رويش را از او دارد و کوچه ها همه بي قرار اويند

 و پنجره ها در انتظار قدوم مبارکش.

 او که چشمانش همه حديث و اعجاز است

و نگاه هستي بخشش پياله جان ها را از شور زندگي،

 عشق و شيدايي لبريز مي کند؛ او معشوق خداست

                     تقدیم به پدر عزیزم و همه پدرای دنیا

دوستت دارم پدر عزیزم

از خدا میخوام سایه همه پدرا  بالای سر خانوادها باشه

و پدر خودمم هزار سال زنده و سلامت باشه


موضوع :
| +| نوشته شده در چهارشنبه سوم مرداد 1386 و ساعت 12:2 توسط سارا |


خدایا شکرت
             

                  

  حکمت خدا

  روزها گذشت و گنجشك با خدا هیچ نگفت .

فرشتگان سراغش را از خدا گرفتند و خدا هر بار به فرشتگان این گونه می گفت " . می اید ،

 

من تنها گوشی هستم كه غصه هایش را می شنود و یگانه قلبی ام كه دردهایش را در خود نگه می دارد

 

و سر انجام گنجشك روی شاخه ای از درخت دنیا نشست .

فرشتگان چشم به لبهایش دوختند ، گنجشك هیچ نگفت و خدا لب به سخن گشود :

" با من بگو از انچه سنگینی سینه توست ." گنجشك گفت " لانه كوچكی داشتم ،

 

 ارامگاه خستگی هایم بود و سرپناه بی كسی ام . تو همان را هم از من گرفتی .

 

 این طوفان بی موقع چه بود ؟ چه می خواستی از لانه محقرم كجای دنیا را گرفته بود ؟

 

 و سنگینی بغضی راه بر كلامش بست. سكوتی در عرش طنین انداز شد .فرشتگان همه سر به زیر انداختند.

خدا گفت " ماری در راه لانه ات بود . خواب بودی . باد را گفتم تا لانه ات را واژگون كند.

 

انگاه تو از كمین مار پر گشودی . گنجشك خیره در خدایی خدا مانده بود.

خدا گفت " و چه بسیار بلاها كه به واسطه محبتم از تو دور كردم و تو ندانسته به دشمنی ام بر خاستی.

اشك در دیدگان گنجشك نشسته بود .

 

     ناگاه چیزی در درونش فرو ریخت. های های گریه هایش ملكوت خدا را پر كرد

 

 

 

  زير يک سنگ سياه،دونه ای زد جوونه
      سر درآورد از تو خاک،آسمون رو ببينه
        سايه سياه سنگ،افتاده بود روی تنش
             سردی پيکر سنگ،مونده بود رو بدنش
    خسته شد نشست رو خاک،اون جوونه قشنگ
                       نتونست بياد بيرون،از زير سينه سنگ
                 گفت که زير سنگ سخت،من غريب و اسيرم
                            زير اين حجم کبود،جون ميدم من ميميرم
                       سنگه تا حرف رو شنيد،دل سنگی اش شکست
                                گفت که با اين همه درد،نميشه اينجا نشست
                                                    لب پرتگاه جنون،لغزيد و افتاد تو رود
                                             چشمهای جوونه ديد،آفتاب و هرچی که بود
                                                      چه قشنگه کار سنگ،تو سکوت شعر من
                                                             رسيدن به اوج عشق،قصه سقوط
سنگ
                             

                           يکی هست که ميگذره از خودش، ببين چه سخت


                              سنگه افتاد ته رود،تا جوونه شد درخت  

 

 

او برای همیشه دیر کرده است... آیینه پرسید که چرا دیر کرده است نکند دل دیگری او را سیر کرده است خندیدم و گفتم او فقط اسیر من است تنها دقایقی چند تأخیر کرده است گفتم امروز هوا سرد بوده است شاید موعد قرار تغییر کرده است.. خندید به سادگیم آیینه و گفت احساس پاک تو را زنجیر کرده است گفتم از عشق من چنین سخن مگوی گفت خوابی سال‌ها دیر کرده است در آیینه به خود نگاه می‌کنم ـ آه! عشق تو عجیب مرا پیر کرده است راست گفت آیینه که

 منتظر نباش او برای همیشه دیر کرده است

 


موضوع :
| +| نوشته شده در یکشنبه هفدهم تیر 1386 و ساعت 9:47 توسط سارا |


تقدیم به مادر عزیزم و همه مادران دنیا
                               

                روز مادر  بر همه مادران مبارك باد  

                         

          آبروی اهل دل از خاک پای مادر است    

             هر چه دارد این جماعت از دعای مادر است

                        آن بهشتی را که قرآن می کند توصیف آن    

                                      صاحب قرآن بگفتا زیر پای مادر است

 

             

 مادر، اي لطيف ترين گل بوستان هستي، اي باغبان هستي من،

گاهِ روييدنم باران مهرباني بودي که به آرامي سيرابم کند.

گاهِ پروريدنم آغوشي گرم که بالنده ام سازد.

 گاهِ بيماري ام، طبيبي بودي که دردم را مي شناسد و درمانم مي کند.

 گاهِ اندرزم، حکيمي آگاه که به نرمي زنهارم دهد.

 گاهِ تعليمم، معلمي خستگي ناپذير و سخت کوش که

حرف به حرف دانايي را در گوشم زمزمه مي کند.

گاهِ ترديدم، رهنمايي راه آشنا که راه از بيراهه نشانم دهد.

مادر تو شگفتي خلقتي، تو لبريز از عظمتي؛

تو را سپاس مي گويم و مي ستايمت.

                 

کسی که مثل هیچ کس نیست(مادر)

 و خدا زن را از پهلوی چپ مرد آفرید...

 آری، خداوند زن را از پهلوی چپ مرد آفرید

نه از سر او تا فرمانروای او باشد

نه از پای او تا لگد کوب امیال او گردد

بلکه از پهلوی او تا برابر با او باشد

و از زیر بازوی او تا مورد حمایت او باشد

و از نزدیکترین نقطه به قلب او

 تا محبوب او باشد

 

تقدیم به مادر عزیزم  که خیلی دوستش دارم

 

 


موضوع :
| +| نوشته شده در سه شنبه دوازدهم تیر 1386 و ساعت 10:33 توسط سارا |


خدا جون منو یادت نره ها
              

                                                              

روزي به تو خواهم گفت ازغربتم روزي که با ريزش برگها خزان زندگي من آغاز شد،آن روز که آفتاب گردان وجودم به سوي خورشيد دلت را آرزو مي کرد . آن روز که ابرهاي سياه وسفيد سراسرآسمان چشمانم را فرا گرفته بود وباران غم ازگوشه ي آن به کوير سرد گونه هاي استخوانيم فرو ريخت آن روزهمه چيزرا در يک نگاه به تو خواهم گفت، آن گاه که سيلاب اشک هايمان يکي گردد

                      

 

            مرگ آن نيست که در قبر سياه دفن شوم      

 مرگ آن است که از خاطر تو با همه ي خاطره ها محو شوم

                       

دانشمندي يکي را گفت چرا تحصيل علم نمي کني؟

 

آن شخص گفت: آنچه خلاصه علم است به دست آورده ام.

 دانشمند از او پرسيد: که خلاصه علم چيست؟           

 

گفت: پنج چيز است: اول: آنکه تا راست به اتمام نرسد، دروغ نگويم.

دوم: آنکه تا حلال منتهي نشود، دست به حرام دراز نکنم.

 

 سوم: آنکه تا از تفتيش نفس خود فارغ نشدم، به جستجوي عيب مردم نپردازم.

چهارم: آنکه تا خزانه رزق خداوند به آخر نرسد، به در هيچ مخلوق اِلتِجا نبرم.

 

پنجم: آنکه تا قدم در بهشت ننهم، از کيد شيطان و از غرور نفس نافرم

 

                     

                                 

              طبق قانون بقاي شادي هيچ شادي از بين نميره؛

                 بلكه فقط از دلي به دلي ديگه جابه جا مي‌شه

                    

 

در عين ناباوری و در کوچه پس کوچه های نااميدی .....

                       در شبی تاريک و بی مهتاب تنهای تنها ميرفتم .....

                                                                                   نه نوری نه اميدی ..!!!

            بی پناه و بدون تکيه گاه......!

                                خداوندا امشب حتی مهتاب هم از من روی گردانده

                                            و نمی خواهد من را ببيند ,شايد او بتواند چراغ راهم شود

                            خدايا من از تنهايی ميترسم ............من هيچگاه تنها نبوده ام

              حالا چرا اين چنين مرا در تاريکی رها کرده ای .....

                                               من در انتهای تنهايي هايم...

                                       ياد او را همیشه همراه داشتم همرا ه داشتم.......

               خدایا چه به سر من می آید...............؟

                                                                     خدایا تو دیگر تنهایم نذار.......

                      تو دیگر مرا فراموش نکن.....

                                              به بزرگی خودت قسم دیگر طاقت تنهایی ندارم...              


موضوع :
| +| نوشته شده در شنبه بیست و ششم خرداد 1386 و ساعت 8:39 توسط سارا |


خستم از زندگي......

  

        

       

وخدا فرمود.....

در دستانم دو جعبه دارم که خدا آنها را به من هدیه داده است

او به من گفت  : غمهایت را در جعبه سیاه و شادیهایت را

 درجعبه طلایی جمع کن و من نیز چنین کردم و

 غمهایم را درجعبه سیاه ریختم  و شادیهایم رادر جعبه طلایی.

با وجود اینکه جعبه طلایی روز به روز سنگینتر میشد

 اما از وزن جعبه سیاه کاسته میشود.در جعبه سیاه را باز کردم و

 با تعجب دیدم که ته ان سوراخ است .جعبه را به خدا نشان دادم و

 گفتم پس غمهایم کجا هستند .

 خداوند لبخندی زد و گفت : غمهای تو اینجا هستند نزد من.

از خدا پرسیدم خدایا چرا این جعبه ها را به من دادی؟

و خدا فرمو د: فرزندم جعبه طلایی مال آنست که

 قدر شادیهایت را بدانی و جعبه سیاه برای آنکه تا غمهایت را رها کنی.  

 

              

                                     مگذار...  

  مگذار که عشق به عادت دوست داشتن تبدیل شود

  مگذار که حتی آب دادن گلهای باغچه به عادت آب دادن گلهای باغچه تبدیل شود.

  عشق ـعادت به دوست داشتن و سخت دوست داشتن دیگری نیست

  پیوسته نو کردن خواستنی ست که خود پیوسته خواهان نو شدن است و دگرگون شدن

  تازگی ـ ذات عشق است و طراوت  ـ یافتن عشق .

   چگونه میشود تازگی و طراوت را از عشق گرفت و عشق همچنان عشق باقی بماند

              

هميشه فکر کن تو يه دنياي شيشه اي زندگي ميکني.

 پس سعي کن به طرفه کسي سنگ پرتاب نکني

 چون اولين چيزي که ميشکنه دنياي خودته

 


موضوع :
| +| نوشته شده در سه شنبه یکم خرداد 1386 و ساعت 12:34 توسط سارا |


دلم تنگه

 

هميشه مهم تو بودي ...... اگه غروري بود براي تو بود .....

اگه احساسي بود باز هم براي تو بود و من قانع به يه نگاه تو بودم ........

نگاهي که هميشه يه چيزي شبيه غم غريب يه غروب پاييزي توش بود ..

 يه حس که بهم ميگفت باهات نمي مونه .....................

و حالا نمي دونم حرفات رو باور کنم يا کارات رو ........

دل به کلمات عاشقانت بسپرم يا از کاراي نامهربونت دلگير بشم .

 مي بيني هنوز هم تو برنده اين بازي هستي و هنوز دل ديوونه ام نمي خواد

زمان! به من آموخت که دست دادن معني رفاقت نيست.

 بوسيدن قول ماندن نيست..

. و عشق ورزيدن ضمانت تنها نشدن نيست

وقتي نااميد شدي به ياد بيار کسي رو که تنها اميدش تويي.

وقتي پر از سکوت شدي به ياد بيارکسي رو که به صداقت حرفات محتاجه.

 وقتي دلت خواست از غصه بشکنه به ياد بيار کسي رو که توي دلت يه کلبه ساخته

              


موضوع :
| +| نوشته شده در سه شنبه یازدهم اردیبهشت 1386 و ساعت 15:21 توسط سارا |


اخه خدایا گناهه من چیه که همیشه......

 

چقدر دوست داشتم يك نفر از من مي پرسيد چرا نگاه هايت انقدر غمگين است ؟ چرا لبخندهايت انقدر بي رنگ است ؟ اما افسوس ... هيچ كس نبود هميشه من بودم و من و تنهايي پر از خاطره . اري با تو هستم . .. با تويي كه از كنارم گذشتي...  و حتي يك بار هم نپرسيدي چرا

چشم هايت هميشه باراني است!!!؟؟؟

 

              

 

             من به تو 

                   معترضم

                     به ذهن تو                              

                        به تاریکی تو

                            به سیاهی دل تو

                                  به سنگ بودن تو

                                         به شیطان بودن تو   

               من به خودم

                       معترضم

                          به سکوتم

                         به غروراز دست رفتم

                              به آرامش از دست رفته ام

                                            به زندگی از دست رفتم

                                                 به تموم دل تنگ بودنم

                                                            به انتظار بی ثمرم

 و هیچ کس حس نکرد

و نفهمید که چطور در این مرداب بی صدا نابود شدم

در اين بازي زندگي  تنها

بودن و نبودن   نفرت…… انتظار... تحمل. این واژه ها برایم معنی پیدا کردند

                                  

  تکیه به شونه هام نكن من از خودت خسته ترم...

     مـا که بـه هم نمی رسیم , بسه دیگه بـذار بـرم..

         کی گفته بود به جرم عشق یه عمری پرپرت کنم؟...

                حیف تو نیست کنج قفس چادر غم سرت کنم؟...

                        مـن نـه قلنـدر شبـم , نـه قهـرمـان قصـه هـا...

                            نـه برده ی حلقه به گوش , نه ناجی فرشته ها...

                                 تـو ایـن دو روز زنـدگـی , شبیـه مـن فـراوونـه...

                                          یه لحظه چشمات و ببند گذشتن از من آسونه...

                          من عاشقم همین و بس , غصه نداره بی کسی...

                           قشنگی قسمت ماست که ما به هم نمی رسیم


موضوع :
| +| نوشته شده در دوشنبه بیستم فروردین 1386 و ساعت 11:5 توسط سارا |


دوستت دارم عشق من
 

                          دوستت  دارم

                                                  

                  

من هيچ نمی خواهم عشقم


تنها صدايت را می خواهم تا موسيقی سکوت لحظه هايم باشد
نگاهت را می خواهم تا روشنی چشمهای خسته ام باشد
وجودت را می خواهم تا گرمای قنديل آغوشم باشد
خيالت را می خواهم تا خاطره ی لحظه های فراموشم باشد
دستها يت را می خواهم تا نوازشگر بی کسی اشکهايم باشد
و تنها خنده هايت را می خواهم تا مرحم کهنه زخمهای زندگی ام باشد
  آری تنها تو را می خواهم...

 

دستان مرا بگیر 

 حسرت نمی گذارد تو را فراموشت کنم و عشق مانع ایست قلبی و

 تنها نگاه تو می تواند مانع از این مرگ شود 

دوستت دارم و می خواهم در کنار من بمانی

بگذار این حسرت به واقعیتی تبدیل شود و

در کنارت بودن را احساس کنم

ای کاش می توانستی دیدگان شسته شده از اشک مرا ببینی و

دستان مرا در حالی که تو را نشانه رفته اند و

تنها با صدای قلب تو خو گرفته اند را احساس کنی

لحظه لحظه های تنهایی من با تو و به یاد تو پر می شود و

بدان تنها تو دلیل زنده بودنمی

 

کسی رو که خیلی دوست داری زود از دست میدی

پیش از اینکه خوب نگاش کنی

پیش از اینکه تموم حرفاتو بهش بگی

پیش از اینکه همه لبخندهاتو بهش نشون بدی

مثل پروانه ای زیبا بال میگیره و دور میشه

فکر میکری میتونی تا اخرین روزی که زمین به دور خودش میچرخه

و خورشید از پشت کوه ها سرک میکشه در کنارش باشی

ولی افسوس ....

            


موضوع :
| +| نوشته شده در سه شنبه هفتم فروردین 1386 و ساعت 10:5 توسط سارا |


عیدتون مبارکککککککککککک
                     

          

                            

                        

            بهار بهترین بهانه برای آغاز و آغاز بهترین بهانه برای زیستن

                آغاز بهار بر شما مبارک 

 

                          

              سر سبز ترين بهار تقديم تو باد

 

                        آواي خوش هزار تقديم تو باد

 

                      گويند لحظه ايست روييدن عشق

               آن لحظه هزار بار تقديم تو باد  

             

         با آرزوي 12 ماه شادي ، 52 هفته خنده ،

365 روز سلامتي ، 8760 ساعت عشق ،

 ۵۲۵۶۰ دقيقه بركت ، 315300 ثانيه دوستي .

سالی خوب و پر از موفقیت برای  شما دوستان عزیزم ارزومندم 

 


موضوع :
| +| نوشته شده در چهارشنبه یکم فروردین 1386 و ساعت 12:2 توسط سارا |


این پستم به درخواسته یکی از دوستای عزیزم زدم
                          

 باران نمي شوم
 که نگويي: با چه منتي خود را بر شيشه مي کوبد
تا پنجره را باز کنم و نيم نگاهي بيندازم.
ابر مي شوم
که از نگراني يک روز باراني
هر لحظه پنجره را بگشايي
و مرا در آسمان نگاه کني...

 

                      ضربان قلبت نمیدانم شاید نفسهای مرا میشمارد

 قلب تو شاید کلبه من شود ، شاید کلبه من باشد

 من قلب تو را با تکه تکه قلب خود آذین میکنم

 در آستانه قلب تو سجده میکنم

 میخواهم آرام سر بر سینه ات بگذارم

 میخواهم صدای طپش قلبت مرا به خوابی آرام و رویائی فرو برد

  با نگاهت در سکوتی لغزان غوطه ور شوم

 ولی اگر چنین شود و قلب کوچک تو کلبه من شود ......

اری

میخواهمت

میخواهمت با دلم

می خوام بلند داد بزنم که زندگیم فقط تویی

خوبی ها رو جمع بزنم بگم دل و جونم تویی

بدی رو تفریق  بکنم.به عشق ضریب دو بدم

بگم که زندگیم تویی

نمیزارم کسی بیاد جذر محبّت بگیره

.زودی بهش توان میدم.تا عشقمون جون بگیره

 اینو بدون

 هرجا باشم عشق تو تقسیم نمیشه

معادله عشقمون بدون تو حل نمیشه

 


موضوع :
| +| نوشته شده در دوشنبه هفتم اسفند 1385 و ساعت 10:46 توسط سارا |


بدون شرح

 

ر سم اين شهر عجيب است بيا برگرديم

 قصه اين قوم فريب است بيا برگرديم

 يک نفر بود که ما دل به نگاهش داديم

 خنده اش سردوغريب است بيا برگرديم

 عشق بازيچه شهر است ولي در ده ما

 دختر عشق نجيب است بيا برگرديم

چه جاي است در اين شهر که در مبحث جبر

 جاي به علاوه صليب است بيا برگرديم

 

    

ترس تموم وجودمو برداشت که شايد منم يه روز مثله گل

 نيلوفر تنها بشم وسطه يه مردابه بزرگ ....

 حالا که ميبينم خودم مرداب شدم دنبال يه گل نيلوفر

ميگردم که از تنهايي نميرم ...

 حالا مي فهمم که گل نيلوفر مغرور نيست ...

اون خودشو وقف مرداب کرده بود

             

سه جمله ي زيبا :

 1) اگر اولش به فکر آخرش نباشي آخرش به فکر اولش مي افتي .

2) لذتي که در فراغ هست در وصال نيست چون در فراغ شوق وصال هست

و در وصال بيم فراغ .

 3) آغاز کسي باش که پايان تو باشد

                     

   خدايا اگر تو درد عاشقي را مي كشيدي تو هم زهر جدايي را به تلخي مي چشيدي

         اگر چون من به مرگ ارزو ها مي رسيدي پشيمان ميشدي از اينكه عشق را افريدي

 


موضوع :
| +| نوشته شده در شنبه بیست و هشتم بهمن 1385 و ساعت 10:4 توسط سارا |


ولنتاین مبارک
     روز عشق و عاشقی رو به همه دوستان گلم  تبریک میگم

                 امیدوارم همیشه عاشقانه زندگی کنید 

   و همه بتونید به طور واقعی معنی واقعی کلمه عشق و درک کنید

                  

                       

                                     

     ولنتاین  بر عاشقان مبارک باد 

 

 

   این عکسه خرس مهربونمه که دوستش دارم هدیه ولنتاین بود

 تقدیم به تو که مهربانترین اما بی وفاترینی ...

عزیز دل و آرام جان سلام ...

امروز باز برایت می نویسم ... به بهانه باران ...

که نشانی از بودن توست ... اولین باران زمستانی ...

 زیباست هم چون تو ...

هم چون چشمان رنگ شبت که مرا مجذوب کرد ... اری ...

 چشمانت که گویی دنیائی است بی انتها ...

تنها یک سخن دیگر می گویم ... زیر باران برو ...

 چشم به اسمان بدوز ...

هر مقدارباران که توانستی با دستانت بگیری مرا دوست داری ...

 و هر مقدار قطره که نتوانستی در یابی من دیوانه توام ...

                         پس مثل همیشه به امید آمدنت هستم

                      اگر یه روزی وبلاگمو  خوندی بدون همیشه  دوستت دارم

                               

 


موضوع :
| +| نوشته شده در سه شنبه بیست و چهارم بهمن 1385 و ساعت 10:23 توسط سارا |


عکس خدا در اشک عاشق
 

                              

                                  عکس‌ خدا در اشک‌ عاشق‌

 

قطره‌ دلش‌دريا مي‌خواست. خيلي‌وقت‌ بود که‌ به‌ خدا گفته‌بود.

هر بار خدا مي‌گفت: از قطره‌تا دريا راهي‌ست‌ طولاني. راهي‌ از رنج‌و عشق‌و صبوري.

هر قطره‌ را لياقت‌دريا نيست.

قطره‌ عبور کرد و گذشت. قطره‌پشت‌سر گذاشت.

قطره‌ ايستاد و منجمد شد. قطره‌ روان‌شد و راه‌ افتاد. قطره‌از دست‌داد و به‌آسمان‌ رفت.

 و هر بار چيزي‌از رنج‌و عشق‌و صبوري‌ آموخت.

تا روزي‌که‌خدا گفت: امروز روز توست. روز دريا شدن. خدا قطره‌ را به‌دريا رساند.

قطره‌طعم‌دريا را چشيد. طعم‌دريا شدن‌را. اما...

روزي‌ قطره‌ به‌خدا گفت: از دريا بزرگتر، آري‌ از دريا بزرگتر هم‌هست؟

خدا گفت: هست.

قطره‌ گفت: پس‌من‌آن‌را مي‌خواهم. بزرگترين‌ را. بي‌نهايت‌را.

خدا قطره‌ را برداشت‌و در قلب‌آدم‌گذاشت‌ و گفت: اينجا بي‌نهايت‌است.

آدم‌ عاشق‌ بود. دنبال‌کلمه‌اي‌مي‌گشت‌تا عشق‌را توي‌آن‌بريزد. اما هيچ‌کلمه‌اي‌ توان‌ سنگيني‌عشق‌را نداشت. آدم‌همه‌ عشقش‌را توي‌يک‌قطره‌ريخت. قطره‌از قلب‌ عاشق‌عبور کرد.

  و وقتي‌که‌ قطره‌ از چشم‌عاشق‌چکيد، خدا گفت: حالا تو بي‌نهايتي،

     چون که‌ عکس ‌من‌ در اشک‌عاشق‌ است      

          


موضوع :
| +| نوشته شده در یکشنبه پانزدهم بهمن 1385 و ساعت 11:4 توسط سارا |


تولدم مبارککککککککککک
 

                                          

                                     

                                          تولدم مبارک  

                                                         ۱۳/۱۱/۸۵ 

                          

 

 

               یوهو تولدمههههههههههههههههههههه

  همه دوستام دعوتن بفرمائید کیک میل کنید

                            

                        

۲۳ سال از زندگیم گذشت .  ۲۳ سال  از اولین روزی که پا به این کره خاکی گذاشتم  گذشت .

تو این ۲۳ سال خیلی چیزا دیدم . یاد گرفتم . تجربه کردم و بزرگ شدم   

 هم لحظه ها و خاطرات خوب داشتم هم لحظه ها و خاطرات بد *  

  نامردی دیدم  - خیانت دیدم - محبت دیدیم - عشق و تجربه کردم - و خیلی چیزای دیگه  رو دیدم

ولی  خوشحالم از اینکه تو این مدتی که زندگی کردم  به کسی نامردی نکردم . بی وفایی نکردم  عهد نشکستم  و  همیشه سر بلند بودم

 خدا یا شکرت .کمکم کن بتونم حق بندگیتو بجا بیارم

خدا جونم مرسی که بهم فرصت زندگی کردن دادی و این بهترین هدیه منه

                                              

              تولدم مبارککککککککککککککک

                 


موضوع :
| +| نوشته شده در چهارشنبه یازدهم بهمن 1385 و ساعت 10:8 توسط سارا |


                   

          خيزو جامه نيلي کن روزگار ماتم شد     دور عاشقان امد نوبت محرم شد

پيامرسان عشق وازادي و زندگي بدون قرار گرفتن زير بار خفت وخواري. مثل حسين (ع).

پروانه بودن شير مثل علمدار.           تشنه بودن بر لب دريا مثل ابوالفضل .

 جوان بودن وگذشتن از جان مثل علي اکبر 

  در جبهه دشمن بودن ولي برگشت به  خاطر عشق ومردانگي مثل حر رياحي

  صبر در صعب المصاعب مثل حضرت زينب

                                        باشد که اینگونه باشیم

                            

ایام  سوگواری و عزاداری محرم  را به تمامی دوستان عزیز تسلیت می گویم . التماس دعا

 

        

اي ماه خون، بار ديگر از راه ميرسي و با نسيم گرم كربلايي، قصه آلاله هاي سرخ را به گوش جان مي رساني. دوباره سكوت تاريخ را در هم مي شكني و بغض ناله را از تنگناي حنجره ها آزاد مي كني. بار ديگر از راه ميرسي و برف سكوت را با آفتاب عشقي كه بر آسمان سينه داري، آب مي نمايي و آن را به اقيانوس خروشان فرياد مي رساني! اي ماه خدا! قدومت گر امي.

               


موضوع :
| +| نوشته شده در دوشنبه دوم بهمن 1385 و ساعت 9:22 توسط سارا |


دلنامه

 

 

دوستت دارم چون تنها ترين فکر تنهايي مني.

دوستت دارم چون زيباترين لحظات زندگي مني.

دوستت دارم چون زيباترين روياي خواب مني.

دوستت دارم چون زيباترين خاطرات مني.

دوستت دارم چون به يک نگاه،عشق مني

 

 

هر كه از من خواست با او باشم از من دور شد

مهرباني ديد و از اين لطف من مغرور شد

خواستم با او بمانم تا ابد هم آشيان

ديدم اما هر چه راگفتم به او در گور شد

كاش مي شد قلب وسعت مي گرفت

شمع با پروانه الفت مي گرفت

كاش مي شد در پس احساسها

خنده ها از اشك سبقت مي گرفت

كاش مي شد از الفباي وجود

عين و شين و قاف نشات مي گرفت

كاش ميشد در پس سجاده ها

يك دعا تا اوج رفعت مي گرفت

  

                  

دلم گرفته آسمون، نمی تونم گریه کنم
شکنجه می شم از خودم، نمی تونم شکوه کنم
انگاری کوه غصه ها، رو سینه من اومده
آخ داره باورم می شه، خنده به مانیومده
دلم گرفته آسمون، از خودتم خسته ترم
تو روزگار بی کسی، یه عمر که دربه درم
حتی صدای نفسم، می گه که توی قفسم
 من واسه آتیش زدنت، یه کوله بار شب بسم
دلم گرفته آسمون، یه کم من و حوصله کن
نگو که از این روزگار، یه خورده کمتر گله کن
من و به بازی می گیرن، عقربه های ساعتم
برگه تقویم می کنه، لحظه به لحظه لعنتم
آهای زمین، یه لحظه تو نفس نزن
نچرخ تا آروم بگیره، یه آدم شکسته تن
آهای زمین، یه لحظه تو نفس نزن
نچرخ تا آروم بگیره، یه آدم شکسته تن

هر ميوه اي که دست رسانديم چوب شد
ما لايق بهار نبوديم خوب شد
اين گير و دار ما و شما در ميان راه
چون روزه باز کردن پيش از غروب شد
دردا در اين ميانه درختي که داشتيم
قرباني لجوج ترين دارکوب شد
آن آتشي که غيرت صد آفتاب داشت
در يک نفس برودت قطب جنوب شد
آفت نبود تا تپش آرزو نبود
اين خانه گر خراب شد از رفت و روب شد
تا با غدير ما چه کند حرم سرنوشت؟
طغيان رود نيل که ديدي رسوب شد
 

                 

 


موضوع :
| +| نوشته شده در سه شنبه بیست و ششم دی 1385 و ساعت 9:7 توسط سارا |


خسته شدم از این همه نامردی
 

                

 ميخوام از تو بنويسم ....از تويي که اشکهايم به خاطر توست .. سرنوشت را روزي هزار بار نفرين ميکنم که تو را بر سر راه من قرار داد که اينگونه مرا ازار ميدهي ..روحم را گرفتي ..جسمم را گرفتي ...قلبم را گرفتي ...ازادم کن ..رهايم کن .....از غم ها جدايم کن ....سد پلک هايم نتوانست حجم سيل اشکهايم را تحمل کند ....شکست ....بغضم ....غرورم ....احساسم ......و ..قلبم .
  نمی بخشمت....به خاطرقلب شکسته ام ..اينطور که من عاشقت بودم تا کنون عاشقي دیدی.... خسته هستم.......از اين سرنوشت .....از اين روزگار بد ...از اين همه سختي و تنهايي ...خدایا ..    چرا من ؟؟؟؟ ........چرا من تنها ؟؟؟؟ نميتونم ديگه نميتونم طاقت بيارم ...تنهايي منو تو خودش گرفته ....برده ....داره منو خرد ميکنه .....داره منو ديوونه ميکنه ....مگه من چقدر طاقت  دارم......خدايا....چقدر دلتنگي ام زياد است ...... چقدر بزرگ است ......اصلا نميشه براش مرزي پيدا کرد ..... خسته ام ....راه نجات کجاست ........اين طناب نجات کجاست .؟؟؟؟ خسته تر از هميشه به اين طناب احتياج دارم ...... 

هميشه يادم ميمونه لحظه هاي بي تو برايم به سردي خاک.... به کندي رشد يک درخت ....به تلخي جدايي ..... وبه  زشتي يک وداع است ....