درياي بي ساحل

خدااااا جون خودت هواي ما رو داشته باشششششششششش

در بيمارستاني ، دو مرد بيمار در يك اتاق بستري بودند. يكي از بيماران اجازه داشت كه هر روز بعد از ظهر يك ساعت روي تختش بنشيند . اما بيمار ديگر مجبور بود هيچ تكاني نخورد و هميشه پشت به هم‌اتاقيش روي تخت بخوابد آنها ساعت‌ها با يكديگر صحبت مي‌كردند، از همسر، خانواده، خانه، سربازي يا تعطيلاتشان با هم حرف مي‌زدند هر روز بعد از ظهر ، بيماري كه تختش كنار پنجره بود ، مي‌نشست و تمام چيزهايي كه بيرون از پنجره مي‌ديد براي هم‌اتاقيش توصيف مي‌كرد.بيمار ديگر در مدت اين يك ساعت ، با شنيدن حال و هواي دنياي بيرون ، روحي تازه مي‌گرفت اين پنجره ، رو به يك پارك بود كه درياچه زيبايي داشت مرغابي‌ها و قوها در درياچه شنا مي‌كردند و كودكان با قايقهاي تفريحي‌شان در آب سر گرم بودند. درختان كهن ، به منظره بيرون ، زيبايي خاصي بخشيده بود و تصويري زيبا از شهر در افق دوردست ديده مي‌شد. همان طور كه مرد كنار پنجره اين جزئيات را توصيف مي‌كرد ، هم‌اتاقيش چشمانش را مي‌بست و اين مناظر را در ذهن خود مجسم مي‌كردروزها و هفته‌ها سپري شد يك روز صبح ، پرستاري كه براي حمام كردن آنها آب آورده بود ، جسم بي‌جان مرد كنار پنجره را ديد كه با آرامش از دنيا رفته بود . پرستار بسيار ناراحت شد و از مستخدمان بيمارستان خواست كه مرد را از اتاق خارج كنند مرد ديگر تقاضا كرد كه تختش را به كنار پنجره منتقل كنند . پرستار اين كار را با رضايت انجام داد و پس از اطمينان از راحتي مرد، اتاق را ترك كرد.آن مرد به آرامي و با درد بسيار ، خود را به سمت پنجره كشاند تا اولين نگاهش را به دنياي بيرون از پنجره بيندازد . بالاخره او مي‌توانست اين دنيا را با چشمان خودش ببينددر كمال تعجت ، او با يك ديوار مواجه شد مرد ، پرستار را صدا زد و پرسيد كه چه چيزي هم‌اتاقيش را وادار مي‌كرده چنين مناظر دل‌انگيزي را براي او توصيف كند پرستار پاسخ داد: شايد او مي‌خواسته به تو قوت قلب بدهد. چون آن مرد اصلا نابينا بود و حتي نمي‌توانست ديوار را ببيند.

غربت را نبايد در الفباي شهر غريب جستجو كرد

همين كه عزيزت نگاهش را به ديگري فروخت، تو غريبي

چه ميشد مهر ورزي ما اسير تهمت مردم نميشد

واحساس قشنگ جشمها ميان حرف مردم گم نميشد

چه ميشد بين دستان ما کسي ديوار را حائل نميکرد

کسي مرگ کبوتر را نميديد

و دستي آب ها را گل نميکرد

من هرگز شکوه اي از روزگاران نکرده ام .

ولی شکايت از دورنگي هاي ياران کرده ام .

خدایا موج دلتنگیها ....طوفان دلخوشیهایم شده ...

ناصبوری ام را لغزش به حساب نیار ..

دلواپس و بی تابم
       باز امشبم بی خوابم
                        ازت خبر ندارمو
                      تا خود صبح بیدارم
                                 حس خوبی ندارم
                                چشام همش به ساعته
                                         می پرسم این چه حسیه
                                                         یکی میگه خیانته

   گوشی رو بردار تا صدات
                 یه ذره ارومم کنه
                        این نفسای اخره
                           دلم داره جون می کنه
                                 همش دارم فکر می کنم
                                             دست یکی تو دستته
                                                    دارم می میرم ای خدا
                                                                فکر می کنم حقیقته
دلواپس و بی تابم
     باز امشبم بی خوابم
                      ازت خبر ندارمو
                      تا خود صبح بیدام
                              حس خوبی ندارم
                                 چشام همش به ساعته
                                         می پرسم این چه حسیه
                                                        یکی می گه خیانته
     گوشی و بردار تا صدات
                    یه ذره ارومم کنه
                            این نفسای اخره
                             دلم داره جون می کنه
                                همش دارم فکر می کنم
                                           دست یکی تو دستته
                                                دارم می میرم ای خدا
                                                            فکر می کنم حقیقته

موضوع :
| +| نوشته شده در دوشنبه نهم اردیبهشت 1387 و ساعت 9:19 توسط سارا |