تبليغاتX
.::<-دریای بی ساحل->::. درياي بي ساحل
عاطفي- عاشقانه - شاعرانه ...



نمی دونم
                                    

  

براي فرار از غم غروب هنگام- براي علاج بغض عصر- اندام خورشيد را گرفتم،

در قفسي گذاشتم در اتاقم تا هميشه روز باشد بي غروب و بي دلگير

نگاه خورشيد را غم گرفت صورتش خون مرده شد چون غروب و من باورم شد،

غم من،بغض من، و همه دلتنگيهاي من همه از

 اسارت است . نه ازغروب

       

                             حکمت خدا    

 فردي از پروردگار درخواست كرد

تا بهشت و جهنم را به او نشان دهد

خداوند پذيرفت.

او را وارد اطاقي نمود

كه جمعي از مردم در اطراف ديگ بزرگ غذا نشسته بودند.

همه گرسنه ، نااميد و در عذاب بودند.

هر كدام قاشقي داشت كه به ديگ مي رسيد

ولي دسته قاشقها بلندتر از بازوي آنها بود

به طوري كه نمي توانستند

قاشق را به دهانشان برسانند.

عذاب آنها وحشتناك بود!

آنگاه خداوند فرمود:

اكنون بهشت را به تو نشان مي دهم.

او به اطاق ديگري كه درست مانند اولي بود وارد شد

ديگ غذا...

جمعي از مردم...

همان قاشقهاي دسته بلند...

ولي در آنجا همه شاد و سير بودند

آن مرد گفت: نمي فهمم!!!

چرا مردم در اينجا شادند؟

در حالي كه در اطاق ديگر بدبختند؟

با آنكه همه شرايط يكسان است؟

خداوند تبسمي كرد و گفت:

خيلي ساده است

در اينجا ياد گرفته اند كه

يكديگر را تغذيه كنند

هر كسي با قاشقش غذا در دهان ديگري مي گذارد

چون ايمان دارد كه

كسي هست كه در دهانش غذائي بگذارد.

 

 

                    

            

   سرم را در تاريکي گودالها فرو مي‌برم.

   لباس سکوت بر تن مي‌کنم و ديگر به تو نمي‌گويم بمان.

  کنار مي‌روم تا راه زندگي خود را به تنهايي طي کني. مي‌فهمم اما وانمود به نفهميدن مي‌کنم.

  حس را در خودم مي‌کشم. عشق را سرکوب مي‌کنم تا با تنهايي خود خوش باشي.
  من با خنجر زدن به روح و جسمم، آنچه را که تو مي‌خواستي برايت فراهم کردم.

  آسوده باش که به آنچه مي‌خواستي رسيدي...

  د ر حاليکه حتي لحظه‌اي به آنچه من مي‌خواستم فکر هم نکردي...
  براي اعتراض نيست که اين سخنان را مي‌گويم.

  بارها به تو گفته‌ام که قلب من از گدايي کردن عشق مستغني است.

  براي برهم زدن روزهاي آرامت هم نمي‌گويم.

  تکرار اين جملات براي اين است که روز به روز بيشتر از گذشته از تو و زندگيت متنفر شوم

  تا زندگي کسي را مانند تو نابود نکنم...!

  به هنگام جدایی هرکسی اندیشه ای دارد

                                 جدایی دست بی رحمی ست در تاراج دلتنگی

یکی شاد است از راهی شدن تا شهر رویاها

                                                         یکی همچون شقایق غرق در امواج دلتنگی

یکی هنگام رفتم هیچ نشناسد سر از پایش

                                            یکی دیگر دلش خون ست و در دل خنجری دارد

یکی مشتاق رفتن بهر دیدار عزیزانش

                                                        یکی از شوق می خندد یکی پیوسته میبارد

یکی خرسند از دل کندن است و تشنه ی رفتن

                                                     یکی حیران و سرگردان خیال دیگری دارد

یکی با چهره ی آرام میگوید خداحافظ

                                                       یکی دیگر سکوتش ارزش والاتری دارد

یکی وقت جدایی طاقتش کم میشود اما

                                                 یکی بر شانه های خسته اش کوه غمی دارد

خداوندا جدایی را ز راه بندگان بردار

                                                 تو می دانی جداگشتن چه درد مبهمی دارد

               

        در سكوت تنهائي خويش به دنبال غريبي آشنا مي گردم ......

         به دنبال صدائي آشنا كه با شنيدن تبش قلبم سكوت شب را بشكند ..

 به دنبال دستي گرم و صميمي كه با لمس آن سردي وجودم را گرمي بخشد .

به دنبال نگاهي عاشقانه و نگاهي مهربان كه با آن سردي نگاهم را گرم نمايد. 

                             به دنبال لبي خندان كه لبخند را به لبانم باز گرداند.........

                    به دنبال قلبي مهربان كه يخبندان دلم را ذوب نمايد............

 به دنبال عشقي بي ريا كه عطش روحم را سيراب کند 

                                                                                             

                                                                                                                               سارا


موضوع :
| +| نوشته شده در شنبه دهم شهریور 1386 و ساعت 8:11 توسط سارا |


عاشقان عیدتان مبارک
      نیمه شعبان بر همگان مبارک باد

 

یا امام زمان منتظرانت رو چشم به راه نزار

بی صبرانه منتظره ظهورتیم

ای خدا جون در ظهور امام عصرمون تعجیل فرما

آمین 

 

                  

                                

در نيمه شعبان سال 255 هجري قمري تحولي شگرف در عالم خلقت روي داد


و آخرين نور،از انوار بلند مرتبگان عالم وجود،از عرش خدا بر فرش زمين فرود آمد


 تا اين كره خاكي را مهبط فرشتگان و محل عروج صالحان كند.


اين سفر عرشي،چهاردهمين سفري بود كه با انجام آن سلسله سفرهاي اسماني به پايان رسيد


و اين بار طاووس بهشت با همه زيبايي ها و شكوهي كه داشت از بام عرش الهي پر كشيد 


و براي ماموريتي عظيم بر بام خانه آدميان نشست تا دامن زمين را جايگاه پرواز آنان سازد.


اين  نور الهي،


 همان كسي بود كه تمام انبياء و اولياء خدا در همه لحظه هاي تاريخ،انتظار او را مي كشيدند.

                                و اری اینگونه مهدی موعود(عج) پا به عرصه هستی نهاد

عید بزرگ نيمه شعبان،

 ميلاد اميد دلها حضرت وليعصر عجل‌الله تعالي فرجه‌الشريف

را به همه شما دوست دارن ومنتظران آن حضرت تبريك مي‌گويم

و از همه شما در شب مقدس نيمه شعبان التماس دعا دارم.

 

               

               بيا اي کشتي رحمت، که دريا گشت طوفاني 

چو کشتيبان توئي، ما را چه غم از جنبش دري

                                                                                                           التماس دعا


موضوع :
| +| نوشته شده در سه شنبه ششم شهریور 1386 و ساعت 8:28 توسط سارا |